بررسی عوامل موثر بر قصد تفکیک پسماند از مبدا با استفاده از نظریه رفتار برنامه ‍ریزی شده، خانوارهای منطقه ۱۰ شهر تهران

چکیده زمینه و اهداف: از طریق بازیافت پسماندهای تفکیک شده، انرژی و هزینه زیادی ذخیره و آلودگی های کمتری به محیط زیست وارد خواهد شد. از این رو لازم است در خصوص تفکیک پسماند از مبدا، راهکارهای مناسبی ارائه و اجرا شود. در این پژوهش تلاش شد عوامل موثر بر قصد افراد در امر تفکیک پسماند، با استفاده از نظریه رفتار برنامه ریزی شده شناسایی شود. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است که روی ۴۵۸ نفر از خانوارهای ساکن در منطقه ۱۰ شهر تهران انجام شد. نمونه گیری با روش خوشه ای دومرحله ای صورت گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه ای جمع آوری گردید که در این مطالعه طراحی، روایی و پایایی آن انجام شد و با استفاده از آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با بهره گیری از نرم افزار SPSS.۱۶ تجزیه و تحلیل شد. رعایت ملاحظات اخلاقی در تمام مراحل اجرای مطالعه درنظر گرفته شد. یافته ها: متغیرهای هنجار انتزاعی، نگرش و کنترل رفتاری درک شده به ترتیب بیشترین تاثیر را بر روی قصد داشتند به نحوی که به طور متوسط به ازاء افزایش هر واحد از این متغیرها، قصد به ترتیب به میزان ۰/۳۹، ۰/۳۱ و ۰/۱۴ واحد افزایش می یافت (R۲=۰/۴۶ و ۰/۶۷۸=R). نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه پیشنهاد می شود که از ظرفیت معتمدین محل، مدارس و شبکه های مردمی برای ارتقا سطح هنجارهای انتزاعی استفاده شود. با در اختیار دادن امکانات تفکیک پسماند مانند سطل های مخصوص و ایجاد انگیزه های مالی نیز می توان کنترل رفتاری درک شده را افزایش داد. کلمات کلیدی: تفکیک پسماند، نظریه رفتار برنامه ریزی شده، مدیریت پسماند