بررسی تحلیلی -تطبیقی ذوالقرنین در قرآن کریم با کوروش هخامنیشی

کورش بزرگ، یکی از پادشاهان بنام و خوش نام تاریخ ایران باستان می باشد که به دلیل رفتار و منش انسان دوستانه اش در منابععهد عتیق و همچنین در کتاب های مقدس مذهبی و آسمانی مانند قرآن مجید، تورات، گفته های عزرا و اشعیای نبی و منابعیونانی از او به نیکی یاد شده است. مقاله ی حاضر با استناد به کتاب ابوالکلام آزاد و همچنین تفسیرهای علامه طباطبایی و رجوع بهمنابع کهن فوق الذکر با دلایل متقن و تردید ناپذیر و روش توصیفی -تحلیلی، ثابت کرده است که مراد قرآن کریم از ذوالقرنین،کوروش بزرگ شاهنشاه نامی هخامنشی است.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، کورش ، تورات ، ایران باستان.