ارائه مدل مدیریت توسعه فناوری های نوظهور مبتنی بر پایدارسازی زنجیره های تامین در صنعت کشاورزی

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل مدیریت توسعه فناوری های نوظهور مبتنی بر پایدارسازی زنجیره های تامین در صنعت کشاورزی است، نوع تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر پارادایمی، ترکیبی_اکتشافی می باشد. در گام اول، عوامل موثر از طریق مرور نظام مند پیشینه تحقیق استخراج و از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان دانشگاهی و مدیران جهاد کشاورزی به روش دلفی، تایید شدند. خروجی این مرحله ۱۸۴ مولفه و ۳۴ مقوله فرعی بود که در شش بعد براساس روش کیفی نظریه برخاسته از دادهها دسته بندی شدند. در گام دوم، ابعاد با روش معادلات ساختاری با نرم افزار Amos برازش و مدل مورد تایید قرار گرفت و معلوم گردید که انتخاب مفاهیم، مولفه ها و شاخص ها از دقت بالایی برخوردار بوده و نتایج بخش کمی یافته های بخش کیفی را تایید می کند. شرایط مداخله گر، شرایط زمینه ای و پدیده محوری به صورت غیرمستقیم با پیامدها و شرایط علی به طور غیر مستقیم با پیامدها ارتباط مثبت و معنی دار دارد. همچنین شرایط علی به صورت غیرمستقیم بر راهبردهای مدل مدیریت توسعه فناوری های نوظهور مبتنی بر پایدارسازی زنجیره های تامین تاثیر مثبت دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت توسعه ، فناوری های نوظهور ، کشاورزی ، زنجیره تامین