رابطه مهارت زندگی و سازگاری زناشویی بر احساس تنهایی متاهلین تهران

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه مهارت زندگی و سازگاری زناشویی بر احساس تنهایی از طریق روش کمی و از نوع همبستگی انجام شد. برای انجام آن حجم نمونه ۱۰۷ نفری به صورت در دسترس انتخاب شد. برای ابزار این پژوهش از پرسشنامه های احساس تنهایی راسل و همکاران، مهارت های زندگی ساعتچی و همکاران و سازگاری زناشویی اسپانیر استفاده شده است. از روش آماری تحلیل واریانس (ANOVA) برای فرضیه اصلی و روش آماری همبستگی پیرسون برای فرضیه های فرعی مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به مقادیر به دست آمده نمره Sig های حاصل برای فرضیه اصلی، که برابر با ۰۲۴/۰ و ۰۰۳/۰ بود، نشان داده شد با احتساب احتمال ۹۵% بین هر سه متغییر رابطه معناداری وجود دارد. همچنین مقادیر Sig برای فرضیه های فرعی برابر ۰۰/۰ است که هر سه فرضیه فرعی با احتمال ۹۵%  معنادار شده اند.

کلیدواژه ها:

life skills ، marital adjustment ، Loneliness ، مهارت های زندگی ، احساس تنهایی ، سازگاری زناشویی