اثربخشی آموزش مهارت مثبت اندیشی بر تاب آوری معلمان زن مقطع ابتدایی شهرستان آبادان

پژوهش حاضر باهدف بررسی تاثیر آموزش مهارت مثبت اندیشی بر تاب آوری معلمان زن مقطع ابتدایی شهرستان آبادان در سال ۱۳۹۳ صورت گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. بدین منظور از میان معلمان مذکور ۲۰۰ نفر و از بین آن ها ۴۰ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی، بر اساس آزمون تاب آوری (کانر و دیویدسون، ۲۰۰۳) شناسایی شدند و به طور تصادفی در ۲ گروه ۲۰ نفری گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۲ ماه و ۸ جلسه و هر جلسه ۶۰ دقیقه در معرض متغیر مستقل- مهارت مثبت اندیشی- قرار گرفت. درحالی که از گروه کنترل فقط پیش آزمون و پس آزمون به عمل آمد. سپس هر دو گروه باهم مقایسه شدند. برای آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون تحلیل واریانس و تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج یافته ها نشان داد که آموزش مهارت مثبت اندیشی باعث افزایش تاب آوری معلمان می شود. همچنین نتایج تحلیل کوواریانس مشخص نمود که مهارت مثبت اندیشی باعث تفاوت درگروه ها شده و نمره پس آزمون گروه آزمایش نسبت به نمره پس آزمون گروه کنترل افزایش داشته است. بنابراین روش مداخله ای روان شناسی مثبت نگرا می تواند تاب آوری معلمان را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

Teaching Positive Thinking Skills ، Resilience ، and Primary School Teachers ، آموزش مهارت مثبت اندیشی ، تاب آوری ، معلمان مقطع ابتدایی.