مهار پاسخ و تکانشگری در بیماران مصرف کننده اپیوم

زمینه و هدف: مصرف مواد ایپومی از شایع ترین مشکلاتی است که بار اجتماعی، روانی و اقتصادی زیادی را بر جوامع تحمیل می کند. لذا شناخت عواملی که در درمان مصرف مواد اپیومی نقش دارند؛ امری ضروری به نظر می رسد. این مطالعه به منظور ارزیابی مهار پاسخ و تکانشگری در بیماران مصرف کننده اپیوم انجام شد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی روی ۱۷۰ بیمار (۱۳۹مرد و ۳۱زن) مصرف کننده اپیوم مراجعه کننده به مرکز درمان نگهدارنده متادون به صورت نمونه گیری در دسترس در شهر گرگان طی سال ۱۴۰۱ انجام شد. برای سنجش مهار پاسخ شرکت کنندگان از آزمون تکلیف علامت توقف (Stop Signal Task: SST) و میزان تکانشگری از پرسشنامه بارت (BARRATT) استفاده شد. یافته ها: میانگین تکانشگری کلی ۶۷.۸±۱۱.۸۵ تعیین شد. میانگین پاسخ های صحیح ۴۵.۰۹±۵.۶۷، پاسخ های اشتباه ۴.۵۱±۳.۹۵، تعداد تاخیر ۰.۹۶±۲.۳۲ بود میانگین زمان پاسخگویی به هر محرک ۱۲۹۰±۵۱۲.۸۳ میلی ثانیه بود. ابعاد میانگین تکانشگری با سن، میانگین پاسخ ها با سطح تحصیلات و میانگین زمان پاسخ برای مهار پاسخ با سن و سطح تحصیلات ارتباط آماری معنی داری داشتند (P<۰.۰۵). ابعاد مختلف مهار پاسخ با ابعاد تکانشگری (تکانشکری شناختی، بی برنامگی و تکانشگری حرکتی) و تکانشگری کلی همبستگی آماری معنی داری نداشتند. نتیجه گیری: افراد مصرف کننده مواد اپیومی در کل تکانشگرند. همچنین افراد با سن پایین تر و سطح تحصیلات پایین تر نسبت به سایر افراد تکانشگرترند.

کلیدواژه ها:

Psychological Inhibition ، Impulsivity ، Addictive Behavior ، Opium ، مهار پاسخ ، تکانشگری ، اعتیاد ، اپیوم