رضایتمندی شغلی در حوزه بهداشت و سلامت در نظام اداری ایران طی یک دهه اخیر

رضایت مندی شغلی به طور مستقیم و غیر مستقیم بر میزان عملکرد، اثربخشی، کارایی و بهره وری کارمندان تاثیر می گذارد. به دلیل وجود مطالعات وسیع و مختلف پیرامون رضایتمندی شغلی، لازم است با استفاده از رویکردی مناسب، علمی و منطقی از انباشت علم، مطالعات غیر ضروری، تکراری و نهایتا در هزینه، زمان و نیروی انسانی صرفه جویی کرد. این پژوهش به منظور بررسی و مطالعه ی رضایت مندی شغلی در حوزه بهداشت و سلامت در نظام اداری ایران طی یک دهه گذشته و با استفاده از روش فرا تحلیل انجام شده است. پس از حذف مقالات با اطلاعات ناکافی و پالایش طی چند مرحله در نهایت از هشت مقاله برای انجام فرا تحلیل و محاسبه اندازه اثر منفرد و خلاصه استفاده گردید. در این پژوهش مشخص شد که بالاترین مقدار رضایتمندی محاسبه شده مربوط به عامل مسئول مستقیم با اندازه اثر ۴۳۸/۰ می باشد. کمترین مقدار رضایتمندی برآورد شده مربوط به عوامل دستمزد شامل پرداخت، پاداش و اضافه کار با اندازه اثر ۱۰۴/۰- و ارتقاء با اندازه اثر ۰۳۵/۰ می باشد. فرا تحلیل انجام شده نشان داد که اگر چه سه عامل ماهیت شغل، همکار و مسئول مستقیم در تعامل با یکدیگر دارای بیشترین مقدار اندازه اثر هستند اما کمترین انحراف معیار مشاهده شده را داشتند این در حالی است عوامل ارتقاء و دستمزد با اندازه اثر اندک اما انحراف معیار بالا تفاوت عمده ای را در مطالعات منفرد به خود اختصاص داد که می توان نتیجه گرفت بالاترین تاثیر در رضایتمندی شغلی تحت عامل مذکور خلاصه می شود.

کلیدواژه ها:

اندازه اثر ، مطالعات ساختارمند ، دستمزد ، شغل