کاربرد تفکر انتقادی در فرایند تدریس از دیدگاه معلمان مناطق ۵ گانه تهران

در تحقیقات معاصر، پژوهش در زمینه تفکر انتقادی در فرایند تدریس، به عنوان یکی از صلاحیت های حرفه ای معلمان، توجه بسیاری از صاحب نظران تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد تفکر انتقادی در فرایند تدریس از دیدگاه معلمان مناطق ۵ گانه تهران صورت پذیرفت. روش پژوهش، از لحاظ ماهیت، توصیفی و از بعد نوع تحلیل روابط بین متغیرها همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش، تمامی معلمان مقطع متوسطه مناطق ۵ گانه تهران در سال تحصیلی۱۳۹۸ ۱۳۹۷ بود که تعداد آن ها در بازه زمانی تحقیق ۱۵۰ نفر برآورد گردید. حجم نمونه با توجه به جدول مورگان تعداد ۱۱۰ نفر تعیین شد و روش نمونه گیری تصادفی ساده با بهره گیری از جدول اعداد تصادفی انتخاب شده و با استفاده از پرسشنامه های سبک تدریس و مقیاس گرایش به تفکر انتقادی ریکتس داده های حاصل، گردآوری شده و با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و آزمون وابسته، تحلیل و تفسیر شد. یافته های پژوهش نشان داد که معلمان به سبک تدریس فعال بیش از سبک تدریس غیرفعال گرایش داشتند و در مجموع سطح تفکر انتقادی معلمان مطلوب بود و بین دو سبک تدریس فعال و غیر فعال، گرایش به تفکر انتقادی معلمان تنها با سبک تدریس فعال رابطه مثبت و معناداری وجود داشت.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، فرایند تدریس ، معلمان.