شناسایی و تدقیق برنامه های زمانی، الگوی بهره برداری و رفتار کاربران در کلینیک های تخصصی تهران (مطالعه موردی: کلینیک های تخصصی چشم پزشکی)

این پژوهش بر آن است تا به مطالعه میدانی نمونه­ های موجود مراکز درمانی، در مقیاس متوسط مانند درمانگاه ­های تخصصی و روزانه در تهران بپردازد و با ارائه­ پرسش­نامه به کارکنان این مراکز و میان­ یابی نتایج آن­ ها، الگوی واقعی حضور افراد در فضا، نحوه بهره­برداری و کنترل سیستم ­های تاسیساتی و عملکرد پوسته­ ساختمان در تامین روشنایی و هوای تازه را بررسی کند. نتایج بررسی داده ­های کمی، مبنای استخراج الگوی عملکرد در این مراکز و تخمین میزان مصرف انرژی آن­ هاست. این داده ­ها در گام بعدی، در قالب برنامه­ زمانی تراکم حضور و سطح فعالیت افراد، روشنایی مصنوعی، سرمایش، گرمایش و تهویه، با قابلیت استفاده در نرم­افزارهای شبیه­ ساز انرژی ارائه می­ شوند تا فاصله زیاد مقادیر مصرف محاسبه شده توسط این نرم افزارها بر مبنای الگوهای ثابت و بین المللی بهره ­برداری، با مصرف واقعی در این گونه­ ساختمانی در شهر تهران، تا حد امکان کاهش یابد. همچنین، الگوهای به­ دست­آمده از داده ­های کیفی که بر مبنای رفتار کاربران بومی تهیه و تدوین می شود، به تعریف چارچوبی برای شناخت و تعریف دقیق­ تر محدوده­ نیازهای افراد در فضاهای معماری کمک می کند؛ شناسایی این نیازها که محرک عملکرد سیستم­ ها و تجهیزات تعبیه ­شده در ساختمان است و طراحی برمبنای آ ن ها، به محیط ­هایی منتهی خواهد شد که ضمن برطرف­کردن گستره­ قابل ­قبولی از نیازهای کاربران و تامین آسایش فیزیکی و آرامش روانی آن ها، از هدررفت منابع انرژی جلوگیری می کند.

کلیدواژه ها:

مراکز درمانی مقیاس متوسط در تهران ، الگوی بهره برداری و رفتار کاربران ، مصرف واقعی انرژی ساختمان ها ، افزایش دقت شبیه سازی های انرژی ، کارایی انرژی