فراوانی افکار خودکشی در سالمندان ساکن استان گلستان در سال ۱۴۰۱: یک مطالعه توصیفی

مقدمه: در مقایسه با سایر گروه­های سنی، سالمندان بیشتر در معرض خطر خودکشی هستند. فرآیند خودکشی شامل تفکر، برنامه­ریزی برای عمل و در نهایت تکمیل خودکشی است. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی افکار خودکشی در سالمندان انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی، توصیفی و تحلیلی در سال ۱۴۰۱ در استان گلستان انجام شد. جامعه هدف، سالمندان ساکن استان گلستان که به مراکز بهداشتی و درمانی مراجعه نموده و  معیار ورود به مطالعه را داشتند. تعداد ۴۱۹ سالمند به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. داده­ها با استفاده از مقیاس افکار خودکشی Beck (۱۹۹۷) که دارای ۱۹ سوال بود، جمع­آوری و با آزمون­های آماری توصیفی و استنباطی( کای­اسکوئر، کروسکال­ والیس و فیشر) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: از نظر افکار خودکشی۶/۹۳ درصد سالمندان کم خطر، ۳/۴ درصد دارای خطر متوسط محسوب شده و ۱/۲ درصد از سالمندان پرخطر می­باشند. همچنین بین افکار خودکشی و جنسیت، درآمد و میانگین سن سالمندان تفاوت معناداری وجود نداشت. اما بین افکار خودکشی قومیت، وضعیت تاهل، میزان تحصیلات و بیماری زمینه­ای ارتباط معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد فراوانی افکار  خودکشی در ابعاد آمادگی برای خودکشی و اقدام به خودکشی در سالمندان استان گلستان پایین­تر از میانگین کشوری می­باشد. مدیریت مناسب شرایط روان پزشکی، عصبی و پزشکی سالمندان احتمالا می­تواند خطر خودکشی را در این گروه سنی کاهش دهد. بنابراین اتخاذ استراتژی های لازم برای شناسایی و برطرف کردن عوامل خطر خودکشی با تمرکز بر گروه های خاص توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

Suicide ، suicidal ideations ، elderly ، خودکشی ، افکار خودکشی ، سالمندان