بررسی تطبیقی قاعده «جری و تطبیق» آیات قرآن

شناخت رویدادها و پیش زمینه های موثر در آفرینش یک متن، درک بهتری را به خوانندگان و اندیشمندان از آن متن ارائه می‎دهد. قرآن کریم به عنوان آخرین راهنمای بشریت، دارای آیاتی است که برخی از آن ها در پی پرسش دیگران، نیازهای روز جامعه و حوادث پیش آمده نازل شده و از آن ها با عنوان اسباب نزول یاد می‎شود. ضرورت پرداختن به اسباب نزول به قدری است که بیشتر مفسران در تفسیر آیات به این موضوع پرداخته‎اند. آیت الله جوادی و ابن عاشور ضمن اشاره به مفهوم اسباب نزول، کاربردهای متفاوتی را برای آن ها بیان نموده‎اند. صاحب تسنیم بر این باور است، روایات اسباب نزول تنها نقش تطبیق جزئیات را بر عهده داشته و مصادیق را بیان می‎کند، اما ابن عاشور اسباب نزول را ابزاری برای دفع متشابهات، تفصیل مبهم، بیان مجمل و... در کنار تعیین مصداق می‎داند. نوشتار پیش رو از ره آورد روش توصیفی- تطبیقی تلاش نموده با اشاره به اندیشه‎های آیت الله جوادی و ابن عاشور، ضمن اشاره به مشترکات و تفاوت‎های اندیشه دو مفسر درزمینه اسباب نزول، به اهمیت شناخت آن ها پی ببرد.کلیدواژه‎ها: اسباب نزول، جوادی آملی، ابن عاشور، شان نزول، تسنیم، التحریر.