بررسی جامعه شناختی نقش سبک زندگی در کیفیت زندگی شهروندان ۶۵ سال به بالای شهرستان بندر ماهشهر

یکی از دغدغه های امروز، سبک زندگی کیفیت بخش است. مقاله حاضر به بررسی جامعه شناختی نقش سبک زندگی در کیفیت زندگی شهروندان ۶۵ سال به بالای شهرستان بندر ماهشهر می پردازد. مقاله با رویکردهای اسکاندیناوی، آمریکایی و رویکرد کیفیت اجتماعی به کیفیت زندگی و نگاه ترکیبی نظریات بوردیو از میدان در نظریه تمایز و تعریف گیدنز از سبک زندگی و ساخت اجتماعی به سبک زندگی، با روش پیمایش انجام شده است. ۳۹۶ شهروند ۶۵ سال به بالا از طریق فرمول کوکران به عنوان نمونه آماری تعیین، به وسیله نمونه گیری مطبق و ابزار پرسشنامه محقق ساخته داده های آماری آن جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد کیفیت زندگی عینی، ذهنی و جمعی شهروندان به ترتیب در سطح ۶۹/۶۱، ۳/۵۲ و ۲/۴۱ درصد از حداکثر درصد میانگین بالقوه این ابعاد کیفیت زندگی بوده است. همچنین سبک زندگی شهروندان بیشتر مصرفی است تا تولیدی و از سوی دیگر اجتماعی است تا اقتصادی و فرهنگی. بر اساس نتایج، به ترتیب سبک زندگی اقتصادی با ۴۸۵/۰ تاثیر کل، سبک زندگی اجتماعی با ۳۷۵/۰ تاثیر کل، سبک زندگی فرهنگی با ۲۸۰/۰ تاثیر کل از یک سو و در دسته بندی دیگر سبک زندگی تولیدی با ۵۵۸/۰ تاثیر کل و سبک زندگی مصرفی با ۴۵۰/۰ تاثیر کل، بیشترین اثرگذاری را با کیفیت زندگی داشته است. در صورتی که کیفیت زندگی به عنوان یک کل هدف گذاری شده باشد؛ به ترتیب نیاز به ترکیبی از کنش ها و سبک های زندگی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است که الف) سرمایه های سه گانه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و ب) برداشت، ارزیابی و تصورات ذهنی مقایسه ای از سرمایه های سه گانه که می توان بر آن سرمایه ذهنی نام نهاد؛ و در مجموع به ترتیب سرمایه های چهارگانه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ذهنی را تشکیل می دهند. این کیفیت زندگی را به عنوان کیفیت زندگی کنش محور یا تعاملی می توان نام نهاد.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی ، سرمایه اجتماعی ، سرمایه ذهنی ، سرمایه فرهنگی ، کیفیت زندگی