مولفه های ایمان گرایی ویتگنشتاین

ایمان گرایی ویتگنشتاین مبتنی بر این است که ایمان، با فقدان دلیل سازگار است، یعنی انسان می تواند دلیل نداشته باشد، اما ایمان داشته باشد. به عبارت دیگر، او به نوعی تقدم ایمان بر تعقل و استدلال قائل است. در ایمان گرایی ویتگنشتاین، بحث در این است که اساسا، ابتدا باید ایمان حاصل آید تا بعد، انسان بتواند تعقل کند. او با طرح بازی های زبانی، می گوید: ایمان آوردن یک بازی زبانی خاص و عملی است که در متن حیات دینی می روید. همچنین به نظر او، مومنان تصاویر دینی در پیش زمینه خود دارند که حیات دینی آنها را میسر می سازد. البته این تصویر، حاصل ورزه و فعالیت است، نه استدلال و دلیل.

کلیدواژه ها:

ایمان گرایی ، ایمان ، استدلال ، خدا ، ویتگنشتاین