بررسی نقش معلمان در کمک به بهبود وضعیت درسی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

اختلالات یادگیری یکی از شایع ترین مشکلات دانش آموزان ابتدایی است، که چالش هایی را برای معلمان و والدین آن ها نیز ایجاد می کند. اختلال یا ناتوانی یادگیری، یک اصطلاح کلی برای طیف وسیعی از مشکلات یادگیری است. اختلال یادگیری به معنای معیوب بودن سطح هوش یا انگیزه کودک نیست. کودکان دچار اختلال یادگیری تنبل یا احمق نیستند. در حقیقت، اکثر آنها به اندازه سایر کودکان باهوش هستند. فقط اینکه مغزشان به شکل دیگری عمل می کند. این تفاوت ها بر نحوه دریافت و پردازش اطلاعات اثر می گذارد. به عبارت دیگر، کودکان و بزرگسالانی که از اختلال یادگیری رنج می برند به صورتی متفاوت از سایرین می بینند، می شنوند و درک می کنند. این مسئله باعث می شود در یادگیری اطلاعات و مهارت های جدید یا به کارگیری آنها با مشکل مواجه شوند. اما نکته مهم این است که کودکان دچار اختلالات یادگیری هم می توانند موفق باشند. شایع ترین اختلالات یادگیری عبارتند از اشکال در خواندن، نوشتن، ریاضی، استدلال، گوش دادن و صحبت کردن. یکی از عوامل نبود موفقیت تحصیلی در دانش آموزان، وجود اختلالات یادگیری در آنان است که منجر به افت تحصیلی، کاهش اعتماد به نفس و عزت نفس و ترک تحصیل آنها می شود. برچسب های «عقب مانده»، «تنبل» و غیره به این قبیل دانش آموزان آنها را از ادامه تحصیل باز می دارد و لطمات جبران ناپذیری از نظر روانی و اقتصادی به کودک و خانواده و نظام آموزش و پرورش کشور وارد خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

معلم ، اختلال ، آموزش ، دانش آموز ، یادگیری.