فعالیت ضد اکسایشی عصاره میکروامولسیون شده چای سبز در روغن کلزا

روغن های گیاهی در معرض اکسایش هستند که چنین واکنشی منجر به از دست رفتن کیفیت و ارزش تغذیه ای روغن می شود. به منظور مهار اکسیداسیون روغن، می توان از آنتی اکسیدان های طبیعی استفاده کرد. این تحقیق به منظور بررسی امکان استفاده از عصاره آبی چای سبز به شکل میکروامولسیون در روغن کلزا و مقایسه عملکرد آن با عصاره اتانولی چای سبز با هدف به تاخیر انداختن اکسایش روغن انجام شد. برای این منظور ابتدا تاثیر دو حلال آب و اتانول ۹۶% بر میزان استخراج ترکیبات فنولی و به دام اندازی رادیکال دی فنیل پیکریل هیدرازیل بررسی شد و در نهایت عصاره آبی ]با استفاده از سامانه میکروامولسیون (به شکل کپسول هایی در ابعاد نانو)[ و اتانولی چای سبز و همچنین آنتی اکسیدان سنتزی بوتیل هیدروکسی تولوئن در غلظت ppm ۲۰۰ به روغن کلزا بدون افزودنی (بدون آنتی اکسیدان) اضافه و اندیس پراکسید، آنیزیدین و اسید های چرب آزاد آن اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که عصاره آبی بیش ترین میزان ترکیبات فنولی (۳۲/۴۵۳ میلی گرم بر گرم نمونه) و بالاترین درصد بازدارندگی در آزمون دی فنیل پیکریل هیدرازیل (۹۱%) را داشت. نتایج آنالیز آماری نشان داد که عصاره آبی چای سبز در سطح ppm۲۰۰ و در دمای ۴۵ درجه سانتی گراد بالاترین تاثیر را در کنترل اندیس پراکسید، آنیزیدین و اسید های چرب آزاد در روغن کلزا داشت (p <۰.۰۵). نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از عصاره ی چای سبز به شکل سامانه میکروامولسیون به عنوان یک آنتی اکسیدان طبیعی نسبت به بوتیل هیدروکسی تولوئن جهت جلوگیری از اکسیداسیون روغن مناسب تر می باشد.

کلیدواژه ها:

میکروامولسیون