توسعه پایدار از مسیر گردشگری

در چند دهه ی گذشته اهمیت گردشگری در توسعه به طور فزاینده موردتوجه قرارگرفته است، اما پژوهش درباره شناخت گردشگران به عنوان نقش آفرینان کلیدی رشد گردشگری به عنوان عاملان اصلی بازار گردشگری کمتر موردتوجه قرارگرفته است و این آغازی برای رشد و توسعه مدل های گردشگری در جهان گردید. سیاست گذاران و برنامه ریزان به صنعت گردشگری با رویکرد صنعتی که ثبات اقتصادی و جمعیتی برای جوامع روستایی به دنبال دارد، می نگرند و بسیاری نیز می پندارند که توسعه گردشگری راه حل بسیاری از مشکلاتی است که مناطق روستایی گرفتار آن ها می باشند. پس گردشگری را عنصر لازم برای حرکت به سوی اصلاح مناطق روستایی می دانند. گردشگری با قدمتی بیش از یک قرن، با ارائه جذابیت و ایجاد تمایل در استفاده از فضا و ویژگی های محیطی برای گردشگران و همچنین کارکردی جهت بهبود و ارتقاء شاخص های اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی و زیست محیطی منطقه میزبان موردتوجه بسیاری واقع شده است. در ایران هم، موضوع گردشگری به عنوان یکی از زیرشاخه های بخش جهانگردی از اوایل دهه ۱۳۸۰ شمسی موردتوجه پژوهشگران قرارگرفته است. این صنعت گرچه دستخوش آفات و تغییرات مختلف قرارگرفته ولی با انعطاف پذیری بالایی که دارد در همه کشورهای جهان جایگاه خود را یافته است و زیرشاخه های جدید مانند بوم گردی در اواخر قرن بیستم و در پی مطرح شدن موضوع توسعه پایدار اضافه شد. مطالعه حاضر به بررسی توسعه پایدار از مسیر گردشگری می پردازد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: توسعه پایدار ، گردشگری ، توسعه.