رابطه رهبری تحول آفرین و فرهنگ سازمانی با مدیریت دانش معلمان ابتدایی

دانش به یک عامل حیاتی تعیین کننده برای رقابت پذیری در بخش دولتی تبدیل شده است. بازنشسته شدن کارمندان دولت و همچنین انتقال آن ها بین بخش های مختلف، چالش جدیدی برای بقای دانش در سازمان و متعاقب آن آموزش کارکنان جدید ایجاد می کند. از آن جا که دست یابی به دانش برتر، رمز موفقیت سازمان ها به حساب می آید، اهتمام فراوانی در زمینه دانش اندوزی و تجهیز دست اندرکاران سازمانی به بالاترین درجه از مراتب دانش مورد نیاز، به کار بسته شد. با ظهور نسل جدیدی از کارگزاران دانش-محور، اقتضائات و فضای جدیدی در عرصه فعالیت های سازمانی حاکم گردید و سازمان ها دیگر نمی-توانستند با بهره گیری از سازوکارهای شدید بوروکراتیک و اقتدار سنتی خود به خوبی و به صورت اثربخش از عهده سرپرستی کارکنان دانش محور برآیند. تبلور یافتن چنین مشکل و معضلی در عرصه فعالیت های سازمانی موجب شد تا نوع جدیدی از رهبری سازمانی مجال بروز یابد و برآن شود تا ساز و کارهای جدیدی را برای ارتقای عملکرد و توانمندی های عموم کارگزاران و کارگران دانش محور به کارگیرد. این نوع جدید از رهبری که از آن به عنوان رهبری تحول آفرین یاد گردید در تلاش است تا با بهره گیری از نظام ارزشی تحریک عواطف و تقویت هویت های فردی و اجتماعی کارکنان خلاهای ناشی ازکاستی سازوکارهای بوروکراتیک و اقتدار سنتی را جبران کند و سازمان های دانش محور امروزی را به سمت رسیدن به کمال مطلوب سوق دهد (سنجقی، ۱۳۸۰).

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، فرهنگ سازمانی ، رهبری تحول آفرین.