اثربخشی رویکرد راه حل محور بر دلزدگی زناشویی زنان متاهل

زمینه و هدف: دلزدگی زناشویی، وضعیت دردناک فرسودگی جسمی، عاطفی و روانی است که کسانی را که توقع دارند عشق رویایی و ازدواج به زندگی شان معنا ببخشد را متاثر می سازد. در این میان درمانگران راه حل محور به جای توجه به کمبودها و ناتوانی ها، پایه اولیه کارشان را بر روی نیروها، منابع و توانایی های مراجع قرار می دهند. با توجه به اثربخشی هر یک از این درمان ها، پژوهش حاضر با هدف اثربخشی اثربخشی رویکرد راه حل محور بر دلزدگی زناشویی زنان متاهل انجام گرفت.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان متاهل دچار دلزدگی زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر شوشتر در نیمه اول سال ۱۴۰۲ بود. از این جامعه ی آماری با روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ی دلزدگی زناشویی پاینز (۱۹۹۶) استفاده شد. گروه آزمایش ۸ جلسه درمان راه حل محور گرانت (۲۰۱۱) را دریافت نمودند. داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس تحت نرم افزار SPSS-۲۲، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند.یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون دلزدگی زناشویی در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح ۰/۰۰۱>P وجود داشت. نتیجه گیری: در تبیین این یافته باید بیان داشت که بسیاری از مشکلات زناشویی و اختلافات بین زوجین پیامد برداشت اشتباه آن ها از مسائل و موضوعات زندگی مشترک است که موجب می شود آن ها در مواجهه با مشکلات و اختلافات، نه با واقعیت موجود بلکه بر اساس تصورات خود به واکنش با همسرشان بپردازند که چنین فرایندی نتیجه ای جز افزایش احساسات منفی در آن ها و کاهش صمیمیت بین آن ها در برنخواهد داشت. این در حالی است که "درمان کوتاه راه حل- محور" با استفاده از روش هایی تلاش دارد تا درک زنان از مشکلاتشان، موانع موجود در زندگی و راه حل هایی که ممکن است وجود داشته باشد، تغییر یابد و همچنین به آ ن ها کمک کند تا به این شناخت دست پیدا کنند که هر مشکلی می تواند به دلیل بکارگیری راه حل های نادرست باشد.

کلیدواژه ها:

رویکرد راه حل محور ، دلزدگی زناشویی ، زنان متاهل