نویسندگی؛ سرمایه فرهنگی زنان در رمان «الراویات» نوشته مها حسن (با نگاهی به نظریه «انواع سرمایه» پی یر بوردیو)

اغلب آثاری که در زمینه حقوق زنان نوشته شده است، بر مولفه های مشترکی چون خشونت علیه زنان، ازدواج اجباری، استقلال مالی زنان، خودشیء انگاری و موضوعاتی از این قبیل تاکید می کنند؛ اما رمان «الراویات» نوشته مها حسن، رمانی متفاوت و زنانه است که علیرغم مبارزه با تمامی این مسائل، سعی دارد با گذار از این مولفه ها، بر پارادایمی متفاوت و تاثیرگذار در جهت تعالی منزلت زنان و دستیابی آنان به جهانی مطابق نیازهای خود تمرکز کند. نویسنده با توجه به سرمایه ها و توانایی های زنان -که در طول تاریخ پیوسته در معرض سرکوب و تحقیر بوده اند- عنوان می کند که زنان آگاه می توانند با ترویج آگاهی ها و دانش خود به سراسر جهان، پیام آزادی خواهی را به دیگر زنان نیز برسانند و برای تحقق این مهم، باید بنویسند. پی یر بوردیو (Pierre Bourdieo)، جامعه شناس فرانسوی، در نظریه انواع سرمایه، -با اشاره به عنصر عادت واره (habitus) - بحث سرمایه فرهنگی را به عنوان عاملی مهم در دستیابی افراد و گروه ها به قدرت نمادین و بازتولید طبقات اجتماعی مطرح می کند. پژوهش حاضر به روش توصیفی - تحلیلی در نظر دارد موضوع نویسندگی را به عنوان سرمایه فرهنگی زنان در رمان «الراویات» نوشته مها حسن مورد بررسی قرار داده و تاثیر آن را بر بازتولید جایگاه اجتماعی زنان «الراویات» بسنجد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که زنان جسور در «الراویات»، با انجام کنش ها و اعمالی خلاف عادت واره های مرسوم و با تولید دانش و آگاهی بخشی، همچنین انباشت سرمایه نویسندگی خود، به قدرتی نمادین دست می یابند و در نهایت جهانی مطابق میل خود و به دور از هرگونه تبعیض بنا می نهند.

کلیدواژه ها:

نویسندگی ، سرمایه فرهنگی ، زنان ، رمان الراویات ، مها حسن ، بوردیو