اثربخشی درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر رضایت از زندگی، عاطفه مثبت و پرخاشگری بیماران آسیب نخاعی

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 22

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SOWOR-12-3_001

تاریخ نمایه سازی: 22 خرداد 1403

چکیده مقاله:

پیشگفتار: آسیب طناب نخاعی به عنوان یک اختلال ناتوان کننده، پیامدهای جسمی، روان شناختی و اجتماعی زیادی ایجاد می کند. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر رضایت از زندگی، عاطفه مثبت و پرخاشگری در بیماران آسیب نخاعی شهر اصفهان انجام گردید. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. از بین افراد دچار آسیب نخاعی مراجعه کننده به انجمن بیماران آسیب نخاعی در بهار ۱۳۹۸ که دارای معیارهای ورود به پژوهش بودند و تمایل به شرکت در پژوهش داشتند، سی نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه پانزده نفر جایگزین شدند. شرکت کنندگان هر دو گروه، قبل و بعد از مداخله و یک ماه بعد در مرحله پیگیری به ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های رضایت از زندگی داینر۱۹۸۵، عاطفه مثبت واتسون و همکاران۱۹۸۸ و پرخاشگری باس و پری۱۹۹۲ پاسخ دادند. آزمودنی های گروه آزمایش به مدت هشت جلسه نود دقیقه ای تحت درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی فریش۲۰۰۶ قرار گرفتند، اما برای گروه کنترل هیچ مداخله ای صورت نگرفت. یافته ها: برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده گردید. یافته ها حاکی از تاثیر درمان (۰۵/۰>p) بر رضایت از زندگی در مرحله پس آزمون و بر عاطفه مثبت و پرخاشگری در مراحل پس آزمون و پیگیری بود. پی آمد: بنابر یافته ها ی پژوهش، برای افزایش رضایت از زندگی و عاطفه مثبت بیماران آسیب نخاعی و کاهش پرخاشگری آن ها می توان از درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

Life Satisfaction ، Positive Affect ، Aggression ، Quality of Life Therapy ، Spinal Cord Injury Patients ، رضایت از زندگی ، عاطفه مثبت ، پرخاشگری ، درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی ، بیماران آسیب نخاعی

نویسندگان

هاجر جعفری

Department of psychology, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University

ایلناز سجادیان

Department of clinical psychology, community health research center, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University

زهرا نیک اندیش

Department of psychology, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Khodayarian M, Vaezi AA, Jalalpour S, Jalalpour T, Haji Hosseini ...
  • Ghasemi N, Kajbaf M, Rabie M. Effectiveness of group therapy ...
  • Grossi E, Tavano Blessi G, Sacco PL, Buscema M. The ...
  • Ghasemi N, Kajbaf M, Rabie M. Effectiveness of group therapy ...
  • Grossi E, Tavano Blessi G, Sacco PL, Buscema M. The ...
  • نمایش کامل مراجع