تحلیل تطبیقی بهره برداری از انرژی های تجدید پذیری در توسعه پایداری روستایی در کشورهای ایران، آلمان، لهستان، پاکستان و تایلند

تجربیات سال های اخیر در کشور های جهان نشان می دهد که توجه به بهره برداری از انرژی های تجدید پذیر، یکی از مهمترین مسائل توسعه پایدار مناطق روستایی است که به منظور استفاده بهینه از آن، سیاست های مختلفی در ابعاد ملی، منطقه ای و محلی ارائه شده است. هدف از این پژوهش، تحلیل تطبیقی بهره برداری از انرژی های تجدید پذیر در توسعه پایداری روستایی در کشورهای ایران، آلمان، لهستان، پاکستان و تایلند است تا از تجربیات این کشورها د ر جهت کاهش نقاط ضعف و ارتقای بهره برداری از انرژی تجدید پذیر در مناطق روستایی کشور بهره گرفته شود. نوع تحقیق بنیادی، روش مورد استفاده تطبیقی با شیوه تحلیل محتوا می باشد. برای جمع-آوری اطلاعات مورد نیاز از روش های اسنادی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که موفقیت کشورهای آلمان، لهستان، پاکستان و تایلند از طریق برنامه های تعاملی و مشارکت ذی نفعان و دادن اختیار به آنها در سطوح ملی ، منطقه ای و محلی بوده است. اما کشور ایران در سطح ملی و منطقه ای، با دیدگاه ساختار متمرکز و نگرش بخشی به برنامه ها، عدم استقلال و سیاسی بودن مدیران مواجه و در سطح محلی با عدم اختیارهای قانونی به نهادهای محلی و عدم مشارکت های تعاملی در زمینه بهره برداری از انرژی های تجدید پذیر روبرو است. از جمله کاربرد این پژوهش می توان به آگاهی از نقاط قوت و ضعف کشورهای مورد مطالعه در زمینه بهره برداری از انرژی های تجدید پذیرو مقایسه آن با کشور ایران و زمینه سازی به جهت بهره برداری از انرژی های تجدید پذیر در مناطق روستایی کشور اشاره کرد.. این دیدگاه کمک می کند تا زمینه تشویق نهادهای مردمی و محلی در سطوح گوناگون مناطق روستایی فراهم شود.

کلیدواژه ها:

توسعه ، روستایی ، انرژی های تجدید پذیر ، کشورهای منتخب ، ایران