جایگاه تربیت هنری و زیبایی شناسی از منظر جان دیویی درآموزش و پرورش

زیبایی شناسی در مورد ادراک زیبایی بحث می کند.جان دیویی ، در قرن بیستم ، زیبایی شناسی را وارد مباحث تعلیم و تربیت کرد.تربیت ، یکی از ارکان اساسی سعادت آدمهاست و به معنای پرورش شخصیت انسانهاست . تربیت ، ضرورتی اجتنابناپذیر در زندگی اجتماعی انسان است . در نظام تربیتی اسلا م که به فطرت و سرشت انسان نظر جدی دارد تربیت و تزکیه نفس ، مفهوم و محتوای اصیل می یابد و یگانه راه رستگاری می باشد. تربیت هنری ناظر بر حواس مختلف ، رشد تجارب حسی و لمسی ، حساسیت و برخورد عمیق با جلوههای بصری هنری و نقادی هنرمندانه است . تربیت هنری شامل آموزش حواس، رشد تجارب بصری ، آفرینش ، فهم اشکال نمادین بصری ،رشد آگاهانه ی تصو رات بصری در نقاشی ، مجسمه سازی ، هنرهای تزیینی وآموزش در زمینه های کاربرد و اعمال قضاوت نقادانه ی تجارب بصری است . تربیت هنری را به پنج موضوع کلی می توان تفکیک کرد که عبارتاند از: زیباشناسی ، ارتباط با طبیعت ، آشنایی با تاریخ هنر، تولید محصول هنری و نقد هنری . هدف اصلی این پژوهش ، جایگاه تربیت هنری و زیبایی شناسی از منظر جان دیویی درآموزش و پرورش است . روش ا نجام پژوهش به صورت کیفی - توصیفی بوده است . نتایج پژوهش نشان داد که هنرو تربیت هنری از زیبایی شناسی جدایی ندارد. هنر، انسان را با طبیعت پیوند می دهد.از هنر می توان برای درمان مشکلات روحی و روانی شاگردان در آموزش و پرورش استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

تربیت ، زیبایی شناسی ، تربیت هنری ، آموزش و پرورش ، زیبایی هنری