اثر محیط کشت و غنی سازی روغن روی تولید و آنالیز تقریبی ریزکرم Panagrellus redivivus

در این پژوهش اثر انواع محیط کشت و غنی سازی روغن بر رشد و سنجش تقریبی ریزکرم (میکروورم) بررسی شد. برای این منظور از سه ماده اصلی (آرد جوی دو سر، سیب­زمینی و آرد گندم) و ترکیب آنها به نسبت مساوی و دو نوع روغن گیاهی (آفتاب­گردان و کنجد) به­عنوان محیط کشت استفاده شد. بنابراین، ۱۲ تیمار در ۶ تکرار شامل ۴ محیط کشت و هر محیط کشت بدون روغن، با روغن آفتاب­گردان و با روغن کنجد در نظر گرفته شد. روغن به میزان ۴/۳% وزن کل محیط کشت استفاده شد. بعد از ۱۲ تا ۱۴ روز برداشت انجام شد. تولید و سنجش تقریبی ریزکرم­ها ثبت شد. نتایج حاصل نشان داد که میزان تولید ریزکرم به­ترتیب در تیمار­های مخلوط، سیب­زمینی، جوی دو سر و گندم بیشترین مقدار بوده است. همچنین استفاده از روغن تاثیر معنی­داری بر میزان چربی ریزکرم داشت و باعث افزایش چربی کل بدن کرم شد. بیشترین میزان روغن در تیمار مخلوط آفتابگردان و کمترین در تیمار گندم بدون روغن مشاهده شد (۰۵/۰p<). از طرف دیگر، با افزایش روغن، درصد پروتئین کاهش یافت (۰۵/۰p<). تغییر محیط کشت بر میزان همه اسید­های آمینه اندازه­گیری شده بجز سیستئین تاثیر معنی­دار داشت، ولی اضافه کردن روغن به محیط کشت فقط روی برخی اسید­های آمینه یعنی آرژینین و تریپتوفان تاثیر معنی­دار داشت (۰۵/۰p<). در مجموع، نوع محیط کشت و افزودن روغن اثر معنی­داری روی میزان تولید و ترکیب بدن ریزکرم دارد و نشان می­دهد این نماتد قابلیت غنی­سازی بسیار خوبی دارد.

کلیدواژه ها:

غذای زنده ، نوزاد ، آبزی پروری ، ریزکرم ، غنی سازی