بررسی تطبیقی مولفه های بازی و انواع آن از نظر ریچارد شکنر در فیلم «بازی» دیوید فینچر و «بازی های مسخره» میشائل هانکه

سینما از ابتدا وجهی به نام سرگرمی، بازی و لذت را در خود جای داده است. به این ترتیب نمی توان از دیوید فینچر و میشائل هانکه سخنی به میان نیاورد. بررسی تطبیقی دو اثر از نگاه شکنر می تواند برای دستیابی بیشتر به این امر که بازی چیست، راهنمای خوبی باشد. در همین مسیر، به شرح چند نوع از مواردی که شامل بازی، به عنوان بازی های مرسوم، یا بازی های غیرمرسوم (محلی) و بازی به معنای سرگرمی یا زمانمند بودن، با اصول و ساختاری مشخص پرداخته می شود. مورد مطالعاتی در این پژوهش، دو فیلم بازی های مخسره میشائل هانکه و فیلم بازی ساخته دیوید فینچر است. هدف پژوهش حاضر این است که مفاهیم بازی و قواعد آن را باتوجه به « نظریه بازی» ریچارد شکنر، دو فیلم را بررسی تطبیقی کند و انواع بازی را که چه مخاطب و چه شخصیت در طول تماشای این فیلم لمس خواهند کرد، تحلیل و آن را از منظر شکنر تعریف و مطابقت دهد. پرسش اصلی که مطرح شده این است که آیا بازی به عنوان بازی و گیم چه رسمی و غیررسمی، تفاوتی با هم دارند؟ و آیا در دو فیلم مشخص چنین مواردی یافت می شود؟ روشی که در این بررسی تطبیقی انجام شده از مکتب امریکا استفاده شده و روش این پژوهش، کاربردی، گردآوری کتابخانه ای، پایگاه های اینترنتی و مشاهده آثار بوده است. روش تحلیل ترکیبی با رویکرد شکنر و نمونه گیری گزینشی بوده است. در دو فیلم می توان نمونه هایی مشابه و گاهی متفاوت از بازی هایی با قواید یکسان، چه از نظر تعریف زمانی و چه نوع بازی، یافت کرد که این بازی ها بعضی با پایان خوش و در اثر دیگر با پایانی غیرقابل انتظار است.

کلیدواژه ها:

بازی ، بازی های مسخره ، لذت ، ریچارد شکنر ، دیوید فینچر ، میشائل هانکه