مینیمالیسم و مبانی نظری مرمت نقاشی در دهه شصت و هفتاد میلادی

در مرمت آثار نقاشی، تاثیر مکاتب فلسفی و نگره­ها در تکوین و رشد تجدد و گذار از رویکردهای سنتی قابل مشاهده است. در همین سال­ها تاثیرات مهم مینیمالیسم بر روند تکوین مبانی نظری مرمت قابل ارزیابی است. هدف این پژوهش تلاش برای رهیافتی تطبیقی و تحلیلی میان مینیمالیسم و ایده­های مرمتی در میانه سده بیستم میلادی است. دو خوانش به ظاهر متفاوت از تاثیر مینیمالیسم بر مرمت به مثابه «کمترین دخالت در آثار تاریخی» و «رویکردهای مینیمال در حفظ وضعیت اصیل و حدف الحاقات» قابل ردیابی است. بر این اساس پرسش پژوهش چنین است: «آیا می توان رابطه منطقی میان مینیمالیسم و ایده­های مرمتی دهه شصت و هفتاد میلادی در قبال آثار نقاشی جست وجو  نمود؟» در نیل به این هدف به شیوه توصیفی تحلیلی تلاش شده است که با توجه به منابع به جای مانده از مبانی نظری مرمت آن دوران و نمونه آثار مرمت شده، به تاثیر مینیمالیسم بر مبانی نظری مرمت پرداخته شود. در انتها، این پژوهش سعی در اثبات این موضوع دارد که هر دو نگاه با اصول طرح شده در مکتب مینیمالیسم تعامل و هماهنگی کاملی داشته و هر دو وام دار این نگاه اصیل در هنرهای تجسمی و تعمیم آن به حوزه مرمت آثار نقاشی بوده اند.

کلیدواژه ها:

مینیمالیسم ، نگاهداشت ، مرمت نقاشی ، سده بیستم ، دهه شصت و هفتاد میلادی ، چزاره برندی