یک دوره تمرینات سوئیس بال و طنابزنی سبب بهبود برخی شاخص های عملکردی اثرگذار بر زنان یائسه مبتلا به پیش فشارخونی می شود.

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین ترکیبی سوئیس بال و طنابزنی بر تغییرات فشار خون و عملکرد جسمانی در زنان یائسه ی مبتلا به شرایط پیش فشار خونی بود. مواد و روشها: تعداد ۲۰ زن یائسه (سن :۵/۶۶±۵۴/۳۷ سال، وزن: ۷۶/۱۱±۱۳/۱۵ کیلوگرم و قد: ۸۱/۲۲±۱۵۴/۶ سانتی متر) دارای شرایط پیش فشارخونی (فشار سیستول ۱۳۰ تا ۱۳۹ و فشار دیاستول ۸۵ تا ۸۹ میلی متر جیوه) به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابتدا شاخص های تن سنجی ، عملکردی و فشار خون سیستول و دیاستول آزمودنی ها ارزیابی شد. آزمودنی ها به طور تصادفی در دو گروه تمرین ترکیبی و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی های گروههای تمرینی هشت هفته تمرین ترکیبی هوازی (طنابزنی ) و مقاومتی (سوئیس بال) را سه جلسه در هفته انجام دادند و گروه کنترل در این مدت تمرینی انجام نداد. در پایان دوره مداخلهها، ارزیابیها تکرار شد. برای بررسی طبیعی بودن توزیع دادهها از آزمون آماریشاپیروویلک، بررسی همگنی گروهها از آزمون لون و مقایسه بین گروهی از آزمون آنوا با اندازه گیری مکرر در نرم افزار SPSS نسخه۰۵ استفاده شد. سطح معناداری p≤۰.۰۵ برای تفسیر نتایج در نظر گرفته شد. یافتهها: بر اساس نتایج آزمون آنوا با اندازه گیری مکرر،بهبود معناداری در قدرت عملکردی پایین تنه ) p=۰/۰۳۵ (، استقامت عملکردی پایین تنه ) p=۰/۰۰۸ ( و قدرت و استقامت مرکزی )بهترتیب، p=۰/۰۳۱ و p=۰/۰۲۹ ( گروه تمرین نسبت به گروه کنترل مشاهده شد. با این حال، گروهها در شاخص های وزن، محیط ران،محیط کمر، درصد چربی، قدرت پنجه دست، قدرت عملکردی بالاتنه، استقامت قلبی تنفسی، چابکی، و فشارخون سیستولی و دیاستولیعلی رغم کاهش پنج و نیم درصدی در گروه تمرینی اما با یکدیگر تفاوت معناداری نشان ندادند ) p<۰/۰۵ (. نتیجه گیری: به نظر میرسدکه تمرین ترکیبی )مقاومتی- هوازی( از نوع طنابزنی و سوئیس بال میتواند با بهبود برخی از شاخص های عملکردی مرکزی و پایینتنه برای زنان مبتلا به شرایط پیش فشارخونی سودمند باشد. احتمالا کوتاهی مدت دوره تمرینی نتوانسته باشد اثرات سازگاری لازم رابر سیستم قلبی عروقی داشته باشد و برای درک عمیق آن نیاز به مطالعاتی با طول دوره تمرینی بیشتر باشد.