همکاری پزشک و پرستار: یک تعامل موثر ؟

مقدمه :مراقبت ایمن و یکپارچه سلامت مستلزم همکاری حرفه مندان سلامت است. همکاری بین حرفه ای مقول های مهم وبسیار پیچیده است که تحت تاثیر فرهنگ، سیستم ارزشی و ادراکی افراد قرار می گیرد. بنابراین مطالعه حاضر باهدف تبیین تجارب پرستاران از همکاری بین حرفه ای با پزشکان طراحی گردید.روش کار :یک مطالعه کیفی با ر ویکر د تحلیل محتوی قراردادی بر ای جمع آوری و تحلیل تجارب پرستاران شاغل دربیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند استفاده شد. ده نفرپرستار به طور هدفمند برای شرکت دراین مطالعه انتخاب شدند. داده هااز طریق مصاحبه های بدون ساختار و نیمه ساختاریافته جمع آوری گردید. فرایندتجزیه و تحلیل داده ها به صورت همزمان و مستمر با جمع آوری داد هها و با توجه به مراحل پیشنهادی گرانهایمو لاندمن انجام گر دید.نتایج :پس از تحلیل داده ها پنج تم اصلی شامل خود باوری حرفه ای پرستار نیازمند توجه، رفتارهای بین حرفه ای غیرمحترمانه، بلا تکلیفی در مسئولیت پذیری، اطاعت یا تعامل و در کنارهم کار کردن یا همکاری مبتنی بر تعاملآشکار گردید .نتیجه گیری:یافته های این مطالعه نشان دهنده نیاز پرستاران به حمایت برای تقویت خودباوری حرفه ای خویش، برقراریاحترام دو جانبه و درک صحیح مسئولیت ها بود . این یافته ها همچنین بر ایجاد تعامل سازنده وتقویت روحیههمکاری بین حرفه ای تاکید نمود.

کلیدواژه ها:

خودباوری حرفه ای ، رفتارهای بین حرفه ای ، مسئولیت پذیری ، همکاری مبتنی بر تعامل ، مطالعهکیفی