پراکنش جغرافیایی زنبورخوارها (Aves: Meropidae) در استان فارس در جنوب ایران

زنبورخوارها شامل یک گروه ۳۱ گونه ای از پرندگان با رنگهای درخشان هستند که در سراسر نواحی پالئوتروپیکال و جنوب اوراسیا پراکنش دارند و سه گونه از آنها در ایران زیست میکند. به منظور بررسی پراکنش زنبورخوارها در نواحی اکولوژیکی استان فارس، عملیات میدانی متعدد طی سالهای ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ انجام شد. تعداد نقاط ثبت شده مربوط به این پژوهش برای زنبورخوار معمولی ۲۹۴ نقطه، زنبورخوار سبز ۵۸ نقطه و زنبورخوار گلوخرمایی ۱۵ نقطه میباشد. نتایج نشان داد که زنبورخوار معمولی در اکثر قسمتهای استان، زنبورخوار گلوخرمایی در قسمتهای شمالی و مرکزی و زنبورخوار سبز در قسمتهای جنوبی استان تا نواحی مرکزی پراکنش دارد. با توجه به نواحی اکولوژیکی استان فارس، زنبورخوار معمولی در هر سه ناحیه اکولوژیکی شامل ناحیه بیایانی در قسمتهای شمالی، ناحیه استپ جنگلی کوه های زاگرس در قسمتهای مرکزی و ناحیه بیابانی و نیمه بیابانی در جنوب استان پراکنش دارد اما بیشترین پراکنش آن در نواحی استپ جنگلی کوه های زاگرس است. زنبورخوار گلوخرمایی فقط در ناحیه استپ جنگلی کوه های زاگرس مشاهده شد. زنبورخوار سبز در نواحی اکولوژیکی استپ جنگلی کوه های زاگرس و همچنین بیابانی و نیمهبیابانی جنوب ایران پراکنش دارد و بیشترین پراکنش آن در ناحیه بیابانی و نیمهبیابانی جنوب ایران است. پایش پراکنش گونه ها از نظر ورود به ناحیه اکولوژیکی جدید حائز اهمیت است.

کلیدواژه ها:

پراکنش جغرافیایی ، پرندگان ، بیابان ، استپ.