بررسی تاثیرعصاره هیدروالکلی چای سبز بر عملکرد تولید مثلی و برخی فراسنجه های خونی موش صحرایی نر
محل انتشار: سومین کنفرانس ملی یافته های نوین زیست شناسی
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 151
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
BIOC03_174
تاریخ نمایه سازی: 6 خرداد 1403
چکیده مقاله:
مقدمه:گیاه چای با نام علمی Camellia Sinensis دارای خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی بوده و می توانند بر عملکرد بافت های مختلف بدن از جمله دستگاه تولید مثلی تاثیر مثبت داشته باشد.هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر عصاره هیدروالکلی چای سبز بر عملکرد تولید مثلی، و برخی فاکتور های سرمی موش صحرایی نر می باشد.روش کار: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی،تعداد ۳۰ سر موش صحرایی بالغ نژاد ویستار با وزن تقریبی۲۲۰-۱۸۰گرم به صورت تصادفی به ۳گروه(هر گروه ۱۰سر) تقسیم شدند. گروه اول کنترل،گروه دوم عصاره هیدروالکلی چای سبز به میزان ۱۰ میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن و گروه سوم ۲۰ میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن به صورت روزانه و خوراکی به مدت چهار هفته دریافت کردند. در پایان آزمایش،تمامی حیوانات با تزریق داخل صفاقی کتامین-زایلازین بیهوش و خونگیری از قلب انجام شد و میزان هورمون های تستوسترون،هورمون محرک فولیکولی((FSH،هورمون لوتئینه کننده((LH،کلسترول،تری گلیسیرید،گلوکز و پروتئین تام مورد سنجش قرار گرفتند.نتایج و بحث: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد دریافت عصاره هیدروالکلی چای سبز به میزان ۲۰ میلی گرم بر وزن بدن به صورت خوراکی موجب افزایش معنی دار سطح سرمی تستوسترون و FSH و نیز کاهش سطح (P <۰/۰۵) LH شد،همچنین تاثیر معنی داری بر میزان گلوکز، کلسترول و پروتئین تام نداشت اما سبب کاهش معنی دار بر میزان تری گلیسرید سرم شد(.(P <۰/۰۵نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که سطح ۲۰میلی گرم بر کیلوگرم عصاره چای سبز به دلیل دارا بودن خواص آنتی اکسیدانی،محافظتی و تقویتی بهترین اثر را بر فاکتورهای اندازه گیری شده داشت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
عارف دلخوش
دانش آموخته دکترای تخصصی آسیب شناسی دامپزشکی،دانشکده دامپزشکی،دانشگاه ارومیه،ارومیه،ایران.