نانوحامل هیدروکسید دوگانه لایه ای (LDH) به منظور رسانش کنترل شده دارو: مطالعه درج و رهایش پمترکسد

امروزه، شیوع روزافزون بیماریهایی همچون سرطان، همراه با تحولات اجتماعی-اقتصادی و سبک زندگی مدرن، اهمیت پیشگیری، تشخیص زودهنگام و درمان موثر را برجسته کردهاست. نانوتکنولوژی، بویژه در زمینه دارورسانی، توجه زیادی را در مواجهه با این چالشها به خود جلب کرده است. هیدروکسید دوگانه لایه ای (LDH)، نانوساختاری دو-بعدی متشکل از یون های فلزی، به عنوان یک پلتفرم چندکاره برای کاربردهایی مانند رسانش ژن، طراحی حسگر زیستی و دارورسانی پدیدار شده است. در این مطالعه، تمرکز بر اندازهگیری مقدار بارگذاری دارو و سرعت رهایش پمترکسد در حالت درج شده در حاملی از نوع LDH بود. انواع مختلفی از LDHها سنتز شدند و FeMn LDH به عنوان حامل داروی بهینه برای درج دارو انتخاب شد. مقدار بارگذاری دارو و سرعت رهاسازی در دو pH مختلف ارزیابی شد. مشخصهیابی LDH و کمپلکس دارو-LDH با استفاده از تکنیکهای FT-IR و FE-SEM انجام شد. درصد بارگذاری دارو در PXD-FeMn LDH، ۱۸/۷ درصد تعیین شد. علاوه بر این، رهاسازی دارو از آن حامل فرآیند آهسته و کنترلشدهای را در ۷/۴ pH نشان داد، که در یک دوره هشت روزه با رهایش ۷۴/۸۶ درصد بود. این یافته ها نشان می دهند که دارویی که در ساختار هیدروکسید دوگانه لایهای قرار می گیرد، آزادسازی کنترل شده و پایدار را امکانپذیر میکند، در نتیجه نویدبخش درمانهای موثرتر است. درج داروها در LDH ابزاری برای دستیابی به رهایش کنترل شده و پایدار دارو ارائه میدهد که به طور بالقوه باعث بهبود نتایج درمانی می شود. استفاده از نانوتکنولوژی در سیستمهای دارورسانی مانند LDH، پتانسیل زیادی در زمینه پزشکی دارد و پیشرفتهایی را در زمینه پیشگیری، تشخیص و درمان ممکن میسازد.

کلیدواژه ها:

نانوذرات هیدروکسید دوگانه لایهای (LDH) ، رسانش کنترل شده دارو ، رهایش و بارگذاری دارو ، پمترکسد