تاثیر سطوح آبیاری برعملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپهای سویا

به منظور بررسی اثر سطوح آبیاری بر عملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپ های سویا آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان اجرا گردید. فاکتور اصلی شامل چهار سطح آبیاری بود که در پتانسیل های رطوبتی 35(I1-30 ( )، 55-50I2 ، 75-70I3 سانتی بار خاک (سطوح پتانسیل رطوبتی با استفاده از تانسیومتر مشخص شد) آبیاری انجام شد و یک سطح بدون آبیاری (I4 و فاکتور فرعی شامل هفت رقم سویا به نام های 033، 032، سحر، کلارک (گروه رسیدگی 4)، L.17، زان (گروه رسیدگی 3) و مادری بود. نتایج حاکی از اثر بسیار معنی دار سطوح آبیاری و رقم بر عملکرد دانه بود. تنش کمبود آب از طریق کاهش تعداد غلاف در بوته، کاهش تعداد دانه در غلاف و کاهش وزن هزار دانه عملکرد سویا را کاهش داد. بیشترین و کمترین عملکرد دانه در واحد سطح، به ترتیبی در تیمار آبیاری (I4) (I1 بدست آمد. همچنین در بین ارقام مورد بررسی، رقم 033 بیشترین عملکرد و رقم زان کمترین عملکرد را به خود اختصاص داد. عملکرد دانه در تیمارهای آبیاری T(I3) (I2) اختلاف معنی داری را نشان نداد. بنابراین می توان به منظور صرفه جویی در مصرف آب و افزایش راندمان استفاده از آب، فواصل آبیاری را بدون اینکه کاهش معنی دار در عملکرد دانه اتفاق افتد، افزایش داد

کلیدواژه ها:

سطوح آبیاری ، سویا ، عملکرد ، اجزای عملکرد