اثر تحریکی کارکرد بازداری توسط تحریک الکتریکی فراجمجه ای برسبک های مقابله با استرس افراد مبتلا به اضطراب

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تحریک کار کرد بازداری به وسیله تحریک الکتریکی فرا جمجمه ای مغز بر سبک هیجان مدار مقابله با استرس افراد مضطرب میباشد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و طرح پژوهشی از نوع کمی و شبه آزمایشی به صورت تک موردی و خط پایه چندگانه است. جامعه آماری پژوهش شامل افراد ۲۰ تا ۵۰ ساله ای است که دچار اضطراب منظور اضطراب صفت و حالت است بوده و از بین آنها دو نفر متقاضی شرکت در طرح انتخاب شدند. پس از آزمون اضطراب حالت صفت آزمون استرس ادراک شده کوهن، آزمون سبکهای مقابله با استرس لازاروس و فولکمن آزمون دسته بندی کارتهای ویسکانسین به عنوان خط پایه گرفته شد. همچنین با استفاده از دستگاه نوروفیدبک امواج مغزی پایه افراد نمونه شامل امواج آلفا پیک آلفا میانگین بنا استاندارد. بتا یک میانگین بنا سه میانگین و میانگین تنا در هر سه نقطه FPI FP و FP۲ اندازه گیری شد تغییرات مولفه های سبک مقابله با استرس هیجان مدار در تحریک الکتریکی فرا جمجمه ای برای هر دو شرکت کننده معنادار بوده است و فقط تغییرات مولفه ی مقابله روپایی گر برای شرکت کننده دوم معنادار نبوده است. نتایج استرس ادراک شده نشان داد که تغییرات استرس ادراک شده منفی و استرس ادراک شده کل به مقدار کمی برای شرکت کننده اول معنادار بوده و برای شرکت کننده دوم استرس ادراک شده مثبت به مقدار ناچیزی معنادار بوده است. نتایج تغییرات اضطراب کل در شرکت کننده اول و دوم معنادار بوده است در شرکت کننده اول تحریک انجام شده هم برروی اضطراب صفت و هم اضطراب حالت تاثیرمعنی دار داشته ولی درشرکت کننده دوم فقط برروی مولفه اضطراب حالت تاثیرمعنی دار داشته است

کلیدواژه ها:

تحریک الکتریکی فراجمجمه ای ، کارکرداجرایی بازداری ، سبک مقابله با استرس هیجان مدار