درمان شکستگی تنه استخوان ران در بالغین (مقایسه دو روش پلاک گذاری و میله داخل استخوانی قفل شونده به روش باز)

پیش زمینه: شکستگی استخوان ران از شایع ترین شکستگی ها به دنبال ضربه می باشد و می تواند منجر به عوارض طولانی مدت و ناتوانی وسیع شود. در این مطالعه نتایج درمان شکستگی های تنه استخوان ران به دو روش پلاک گذاری و میله داخل استخوانی قفل شونده به روش باز مقایسه شدند. مواد و روش ها: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی، ۶۳ بیمار دچار شکستگی تنه استخوان ران با روش پلاک گذاری و ۶۱ بیمار با روش میله داخل استخوانی قفل شونده در دو بیمارستان آموزشی اهواز مطالعه شدند. میانگین سنی بیماران ۱/۳۱ سال (۶۰-۱۵ سال) و مدت زمان پیگیری یک سال بود. یافته ها: میانگین زمان جوش خوردگی در گروه میله گذاری ۸/۱۹ هفته و در گروه پلاک ۶/۲۱ هفته بود. در گروه میله گذاری ۲ مورد عفونت، ۵ مورد جوش نخوردگی و ۲ مورد نارسایی وسیله؛ و در گروه پلاک گذاری این موارد به ترتیب ۱۰، ۵ و ۹ مورد بودند. ۵۹ بیمار در گروه میله گذاری و ۴۵ بیمار در گروه پلاک گذاری دامنه حرکتی زانو بیش از ۹۰ درجه بدست آوردند. شایع ترین شکایت در گروه میله گذاری، لنگش در ۳۵ بیمار (۴/۵۷%) بود. نتیجه گیری: باتوجه به عوارض بالای پلاک گذاری نسبت به میله داخل استخوانی باز در شرایط مساوی و در مواردی که میله گذاری بسته مقدور نمی باشد جهت تثبیت شکستگی های تنه استخوان ران میله گذاری داخل استخوانی باز نسبت به پلاک گذاری ارجح می باشد.

کلیدواژه ها:

شکستگی های فمور ، تثبیت شکستگی ، بالغ