تاثیر نانو هیدروکسی آپاتیت به همراه مغزاستخوان برای ترمیم نقیصه استخوانی در خرگوش؛ بررسی رادیولوژیکی و هیستوپاتولوژیکی
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 247
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOS-18-1_002
تاریخ نمایه سازی: 2 خرداد 1403
چکیده مقاله:
پیش زمینه: امروزه در ارتوپدی دامپزشکی و انسانی برای تحریک فرایند التیام شکستگی ها، سرعت بخشیدن به اتصال مفصلی و ترمیم نﻘیصه های استخوانی از پیوند استخوانی استفاده می شود. در این مطالعه اثرات استفاده توام نانوهیدروکسی آپاتیت با مغز استخوان در ترمیم شکستگی استخوان خرگوش به شکل رادیولوژیکی و هیستوپاتولوژیکی بررسی می شود. مواد و روش ها: این مطالعه تجربی در بهار و تابستان ۱۳۹۸، بر روی ۲۰ خرگوش نر بالغ نژاد نیوزلندی ۱۲ ماهه، به وزن تقریبی ۲ کیلوگرم انجام شد. خرگوش ها به صورت تصادفی به ۴ گروه تقسیم شدند. قطعه استخوانی از استخوان رادیوس برداشته شد در گروه اول (تعداد=۵) (گروه کنترل)، نقیصه استخوانی خالی ماند و هیچ ماده ای تزریق نشد. در گروه دوم (تعداد=۵)، در محل نقیصه نانوهیدروکسی آپاتیت، در گروه سوم (تعداد=۵)، مغز استخوان و در گروه چهارم (تعداد=۵)، نانوهیدروکسی آپاتیت به همراه مغزاستخوان تزریق و پوست و عضلات بخیه شد.رادیوگراف از دست خرگوش ها بعد از عمل و در روز های ۱۴، ۲۸، ۴۲ و ۵۶ در نمای جانبی تهیه شد. نمونه برداری از استخوان جهت ارزیابی هیستوپاتولوژی در هفته هشتم انجام گرفت. رادیوگراف و نمونه ها از لحاظ میزان جوش خوردگی، فعالیت استخوان سازی و دوباره شکل پذیری مورد بررسی آماری قرار گرفت. یافته ها: در بررسی رادیوگرافیکی در هفته های دوم و چهارم و ششم و هشتم اختلاف آماری معنی داری بین گروه ها مشهود بود (۰۵/۰p<) که این اختلاف در هفته ششم بیشتر شاخص بود. در هفته ششم مشاهده شد که گروه نانوهیدروکسی آپاتیت+مغزاستخوان بهتر از گروه نانوهیدروکسی آپاتیت به تنهایی عمل کرده بود (۰۲/۰p=). در بررسی هیستوپاتولوژیک گروه نانوذرات هیدروکسی آپاتیت به همراه مغز استخوان، در مقایسه با گروه کنترل روند استخوان سازی از شدت بیشتری برخوردار بود. نتیجه گیری: نتیجه به دست آمده در مطالعه ما بیانگر این است که گروه «نانوهیدروکسی آپاتیت+مغزاستخوان» در مقایسه با دو گروه دیگر «نانوهیدروکسی آپاتیت به تنهایی» و گروه «کنترل» از نظر ترمیم استخوانی بهتر عمل کرده است. پیشنهاد می شود این آزمایش با مدل حیوانی بزرگتر انجام شود تا کاربرد بالینی پیدا کند
کلیدواژه ها:
نویسندگان
Mehrdad Yadegari
استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد ایران
Amin Bigham-Sadegh
استاد بخش جراحی و رادیولوژی دانشکده دامپزشکی شیراز، شیراز، ایران، استاد بخش جراحی و رادیولوژی دانشکده دامپزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
Sanaz Farhang
رزیدنت رادیولوژی دامپزشکی واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد ایران
Sajad Farhangi
دانش آموخته دکتری دامپزشکی
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
