کیفیت معاد جسمانی در دیدگاه علامه محمدحسین غروی اصفهانی
محل انتشار: فصلنامه حکمت اسلامی، دوره: 3، شماره: 10
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 72
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_FHI-3-10_006
تاریخ نمایه سازی: 30 اردیبهشت 1403
چکیده مقاله:
ترسیم کیفیت معاد جسمانی، از معضلات باورهای دینی است که از دیرباز مورد بررسی دین باوران بوده و اندیشمندان این حوزه را به دو قطب متقابل کشانده است. برخی معاد جسمانی را به کلی انکار کرده و در مقابل برخی به انحصار معاد در معاد بدنی روی آورده اند. اصول حاکم بر معرفت نفس در هر دیدگاه، زاویه افتراق را با دیدگاه دیگر استوار ساخته و سبب تنوع آرا گشته است. در نظام حکمت صدرایی، اصولی پی ریزی شده تا با هماهنگی متون دینی، بیان کیفیت توجیه پذیر شود. حکیم موسس، آقاعلی مدرس با احساس درانداختن طرحی نو، با رویکرد «بدن پویا به سوی نفس»، به نظریه خاصی درباره معاد بدن پرداخت. طرح وی مورد استقبال صاحب نظران قرار نگرفت، ولی از سوی برخی پذیرفته و تایید شد. از آن جمله علامه محمدحسین غروی اصفهانی است که به تبع استاد و با توجه به درون مایه های حکمت متعالیه، در وجیزه ای به احیای نظر استاد خود پرداخت. این وجیزه از آن نظر اهمیت دارد که می کوشد با مرتب سازی نوین از اصول حکمت صدرایی، نظریه آقاعلی حکیم را با ابهام کمتر و تلخیص بیشتر توجیه پذیر کند. نظر وی در بخش مبانی با زمینه صدرایی و در بخش رهیافت ها با پیشینه رهیافت های استادش آقاعلی مدرس نمود دارد. آمیزه ای از مبانی متعالی و پایبندی به مواضع کلامی، رهاوردی نو برای پردازش کیفیت معاد جسمانی در منظر علامه اصفهانی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدرضا ارشادی نیا
استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه سبزوار ، سبزوار، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :