بررسی مقاومت سازه ای در مقابل لرزه خیزی (مطالعه موردی: شهر کرمان)

شهر کرمان به دلیل وجود گسلهای فعال و وقوع زمینلرزههای با تلفات انسانی زیاد به زلزله خیزترین استان کشور است. از کل مساحت بافت فرسوده استان کرمان که حدود ۴۰۶۲ هکتار میباشد، که ۱۵۸۹هکتار آن در شهر کرمان قرار دارد. هدف تحﻘیق شناسایی و سطحبندی میزان آسیبپذیری بافتهای شهر است. مساله شهر کرمان مناطقآسیبپذیر زیاد است و شناسایی سطوح آسیبپذیر و کاهش ضریب آسیبپذیری میتواند کمک موثری به مدیریت بحران نماید. روش تحﻘیق توصیفی- تحلیلی است، دادههای تحﻘیق به روش اسنادی و میدانی و مراجعه به سازمان ها تهیه شده. انواع کاربری ها در سطح شهر کرمان مورد بررسی قرار گرفت و نسبت هر یک به دست آمد. برخی از شاخص های انسانی موثر بر مقاومت سازه در شهر کرمان مورد بررسی و شرح داده و تعداد و درصد انواع سازه ها در شهر کرمان با استفاده از نرم افزار GISو نقشه ها و منابع و اطلاعات و روش پیمایشی به دست آمده که در جدول مربوطه آورده شد و به این نتیجه رسیدیم که در مجموع ۸۳ درصد سازه های شهر کرمان دارای آسیب پذیری بیش از ۵۰ % است و۴% از سازه های شهر کرمان دارای مقاومت کافی در برابر زمین لرزه احتمالی نسبتا شدید است. و با بررسی های انجام شده در تحقیق حدود ۵۳ % جمعیت شهر کرمان در نواحی با خطر بیش از ۵۰ % زندگی می کنند. و در نهایت فاکتورهایی چون استحکام، مقاومت و شکل پذیری عناصر سازنده، منظم بوده سازه، سختی و دوام سازه و وجود مسیرهای پیوسته انتقال بار در راستای افزایش مقاومت سازه ای در برابر زلزله بررسی گردید.

کلیدواژه ها:

آسیبپذیری ، بافت فرسوده ، زلزله ، شهر کرمان