بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری هیجان ‎مدار (ECBT) بر نگرانی و حساسیت اضطرابی کودکان مضطرب

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری هیجان‎ مدار بر نگرانی و حساسیت اضطرابی در کودکان مضطرب انجام شد. روش پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پژوهش از نوع پیش‎ آزمون_ پس‎ آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش‎ آموزان دختر دوره دوم دبستان بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ در دبستان های ابتدایی بخش کهریزک تحصیل می‎ کردند. از طریق نمونه‎ گیری تصادفی ۳۰ نفر از بین دانش آموزانی که براساس مقیاس‎ های پرسشنامه اضطراب کودکان و نوجوانان (YAM-۵) و مصاحبه بالینی حداقل یکی از ملاک های اختلالات اضطرابی را برآورده کرده بودند، به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گماشته شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های اضطراب کودکان و نوجوانان (YAM-۵)، حساسیت اضطرابی و نگرانی بودند. جهت تحلیل داده‎ ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. تحلیل داده ها نشان داد گروه درمانی شناختی رفتاری هیجان مدار بر عدم تحمل ابهام و اضطراب صفت در کودکان دارای اختلالات اضطرابی اثرگذار بود (سطح معناداری ۰۵/۰). براساس یافته‎ های پژوهش، می‎ توان نتیجه گرفت که گروه درمانی شناختی رفتاری هیجان مدار بر نگرانی و حساسیت اضطرابی تاثیر دارد، با توجه به این شواهد استفاده از گروه درمانی شناختی رفتاری هیجان مدار برای اختلالات هیجانی در کار بالینی با کودکان مضطرب توصیه می‎ گردد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، درمان شناختی رفتاری هیجان مدار ، نگرانی ، حساسیت اضطرابی