هم سنجی اثر بخشی آموزش خود دسوزی شناختی و تنظیم هیجان بر خود تنظیمی انگیزشی و کارکرد اجتماعی و انطباقی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی هم سنجی اثر بخشی آموزش خود دسوزی شناختی و تنظیم هیجان بر خود تنظیمی انگیزشی و کارکرد اجتماعی و انطباقی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب شهر تهران اجرا شد. روش ها: نمونه آماری شامل ۸۱ نفر بود که به روش نمونه در دسترس انتخاب و در قالب سه گروه آزمایش اول (۲۸نفر)، آزمایش دوم(۲۵نفر) و گواه(۲۸نفر) مورد بررسی قرار گرفتند. این پژوهش از نوع پژوهش­های نیمه آزمایشی در قالب طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه می باشد. برای سنجش از سه پرسشنامه استاندارد خودتنظیمی انگیزشی، کارکردهای اجتماعی و انطباقی و اضطراب بک استفاده شد. متغیرهای مستقل نیز در قالب دو پروتکل آموزشی تدوین و در گروه آزمایش اول و دوم اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کواریانس چندگروهی استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد آموزش خود دلسوزی شناختی بر خود تنظیمی انگیزشی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب اثر بخشی ندارد (۰۵/۰P<)، آموزش خود دلسوزی شناختی بر کارکرد اجتماعی و انطباقی، دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب اثر بخشی دارد (۰۱/۰P>)، آموزش تنظیم هیجان بر خود تنظیمی انگیزشی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب اثر بخشی دارد (۰۱/۰P<)، آموزش تنظیم هیجان بر کارکرد اجتماعی و انطباقی، دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب اثر بخشی دارد (۰۱/۰P<)، آموزش تنظیم هیجان بر خود تنظیمی انگیزشی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب نسبت به آموزش خود دلسوزی شناختی اثربخشی بیشتری دارد (۰۱/۰P>) و بین میزان اثربخشی آموزش خود دلسوزی شناختی و تنظیم هیجان بر کارکرد اجتماعی و انطباقی دانش آموزان دختر مبتلا به اضطراب تفاوت معناداری وجود ندارد  (۰۵/۰> P). نتیجه گیری:  می توان از دو روش آموزش خوددلسوزی شناختی و تنظیم هیجان برای ارتقای  خود تنظیمی انگیزشی و کارکرد اجتماعی و انطباقی دانش آموزان مبتلا به اضطراب  استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

خود دلسوزی شناختی ، تنظیم هیجان ، خود تنظیمی انگیزشی ، کارکرد اجتماعی و انطباقی ، اضطراب