مقایسه اثربخشی برنامه توانبخشی شناختی مبتنی برحافظه آینده نگر و برنامه تنظیم هیجان برکاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه و بیش فعالی.

هدف: پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی برنامه توانبخشی شناختی مبتنی برحافظه آینده­نگر و برنامه تنظیم هیجان برکاهش مشکلات رفتاری دانش­آموزان با اختلال نارسایی توجه و بیش­فعالی است. روش­ها:  این پژوهش از طرح شبه­آزمایشی پیش­آزمون پس­آزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش­آموزان دچار اختلال نارسایی توجه و بیش­فعالی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر بوشهر در سال تحصیلی ۹۹-۱۳۹۸ بود. از میان آن­ها به ­روش نمونه گیری در دسترس ۴۵ نفر که ویژگی های لازم بر اساس پرسشنامه فرم کوتاه و تجدیدنظر شده مقیاس درجه بندی کانرز والدین (۱۹۶۰) و ملاک­های ویرایش پنجم کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلال­های روانی را داشتند فهرست شدند و سپس در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گمارش شدند. برای سنجش مشکلات رفتاری از آزمون پرسشنامه فرم کوتاه و تجدیدنظر شده مقیاس درجه بندی کانرز والدین (۱۹۶۰)  استفاده شد. گروه آزمایش توانبخشی شناختی به مدت ۸ جلسه ۶۰ دقیقه­ای (هر هفته دو جلسه) و گروه آزمایش تنظیم هیجان  نیز تحت آموزشی برنامه آموزشی تنظیم هیجان در ۱۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای (هر هفته دو جلسه)  و به­صورت گروهی تحت آموزش قرار گرفتند. داده­های حاصل از پژوهش با آزمون تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ­ها:  یافته­ها نشان داد برنامه های آموزشی توانبخشی شناختی و تنظیم هیجان موجب بهبود مشکلات رفتاری دانش­آموزان شده است و این تاثیر در مرحله پیگیری دو ماهه پایدار ماند (۰۵/۰˂P). نتیجه­ گیری:  با توجه به یافته­های به­دست­آمده از مطالعه حاضر می­توان نتیجه­گیری کرد که این دو برنامه آموزشی آموزش می­تواند به عنوان یک روش مداخله­ای در بهبود مشکلات رفتاری دانش­آموزان با اختلال نارسایی توجه و بیش­فعالی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

توانبخشی شناختی ، تنظیم هیجان ، مشکلات رفتاری ، اختلال نارسایی توجه و بیش فعالی