واکاوی تجارب مربیان بهداشت از آموزش جنسی در مدارس (مطالعه موردی: مدارس پسرانه متوسطه اول شهراصفهان)

مقاله حاضر با هدف واکاوی تجارب مربیان بهداشت از آموزش جنسی در مدارس، با استفاده از رویکرد کیفی پژوهش و روش نظریه داده­بنیاد (رویکرد سیستماتیک) به انجام رسیده است. مشارکت­کنندگان تعداد سی نفر از مربیان بهداشت مدارس متوسطه اول شهر اصفهان بوده­اند. شیوه نمونه­گیری هدفمند – نظری و تکنیک گردآوری داده­ها مصاحبه عمیق نیمه­ساختاریافته بوده است. تجزیه وتحلیل داده­ها با استفاده از سه شیوه کدگذاری باز، محوری و گزینشی انجام گردید.  یافته­های پژوهش بیانگر این است که تجارب مربیان از آموزش جنسی در مدارس پیرامون تعدادی مقوله اصلی و در قالب اجزای مدل پارادایمی شامل شرایط علی (زیست بوم خانوادگی، زیست بوم اجتماعی و زیست بوم آموزشی)، شرایط مداخله­گر (مجازی شدن فهم جنسی و محدودیت های گفتمانی)، شرایط زمینه­ای (واقعیت گریزی آموزشی و تغییرپذیری منابع)، راهبردها (بازسازی نظام خانوادگی، بازسازی نظام آموزشی، تعامل گرایی نهادی و هم راستایی فرهنگی) و پیامدها (پیامدهای فردی و اجتماعی) و یک مقوله هسته یا مرکزی تحت عنوان «آموزش جنسی فراگیر» صورت­بندی شده­اند.

کلیدواژه ها:

آموزش جنسی ، برنامه درسی ، مدارس متوسطه اول ، مربیان بهداشت ، اصفهان