تحول عملکرد اجرائی کودکان با رشد عادی در سنین ۱۲-۵ سال

عملکرد اجرائی برای رشد اجتماعی و موفقیت تحصیلی و خانوادگی، رشد شناختی و اخلاقی و همچنین موفقیت در زندگی بزرگسالی ضروری است. این پژوهش به منظور بررسی تحول عملکرد اجرائی در گروه سنی ۱۲-۵ سال در مهدیشهر استان سمنان انجام شد و۲۴۰ نفر از دانش آموزان دختر و پسر از جامعه مذکور به صورت نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. این گروه از کودکان به ۴ طبقه سنی تقسیم شدند که عبارتند از: ۴۹ نفر گروه سنی ۶-۵ سال ، ۵۳ نفر گروه سنی ۸-۷ سال ، ۵۲ نفر گروه سنی ۱۰-۹ سال و ۵۰ نفر گروه سنی ۱۲-۱۱ سال. پرسشنامه مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه شخصی و عصب شناختی کولیج است. نتایج تحلیل آماری در این پژوهش که به روش تحلیل واریانس چندمتغیره انجام شد، بیانگر این است که بین گروه های سنی مختلف در ۳ زیر مقیاس آزمون یعنی سازماندهی (۰۰۰/۰=P)، نابازداری (۰۰۱/۰=P) و تصمیم گیری (۰۰۱۶/=P) تفاوت معنی داری وجود دارد. در نهایت، آزمون تعقیبی توکی جهت سنجش معناداری تفاوت بین گروه های سنی مختلف برای زیرمقیاس های عملکرد اجرائی انجام شد. با توجه به نتایج این پژوهش مبنی بر رشد عملکرد اجرائی در افراد به هنجار با افزایش سن، می توان کودکان دارای مشکل در عملکرد اجرائی و کودکان دارای اختلالات روانپزشکی را شناسایی کرد تا توانبخشی مورد نیاز به موقع به آنها ارائه شود.

کلیدواژه ها:

عملکرد اجرائی ، تحول ، کودکان ، کودکان با رشد عادی