مقایسه اثربخشی درمان تحریک مستقیم فراجمجمه ای با طرحواره درمانی بر اضطراب، درد و کارکرد های اجرایی شناختی زنان دارای اختلال واژینیسموس

مقدمه: در جهان امروز، اختلال واژینیسموس به عنوان یکی از بیماری­هایی که انسجام خانواده و باروری را به خطر می اندازد، شناخته می شود. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان تحریک مستقیم فراجمجمه ای با طرحواره درمانی بر اضطراب و درد و کارکرد های اجرایی شناختی زنان دارای اختلال واژینیسموس شهر­ تهران در سال ۱۴۰۱ بود. روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه ­تجربی با طرح پیش­آزمون- پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، زنان دارای اختلال واژینیسموس شهر تهران در سال ۱۴۰۱ بودند. تعداد ۴۵ نفر با روش نمونه گیری در­دسترس انتخاب و به منظور گمارش ­تصادفی و مساوی آزمودنی­ها در دو گروه ­­آزمایش و یک گروه کنترل، از روش بلوک­های تصادفی استفاده شد. ابزار جمع­آوری اطلاعات، پرسشنامه اضطراب کتل، پرسشنامه دردSF-MPQ-۲  ، و آزمون کارت های ویسکانسین WCST گرانت و برگ بود. گروه آزمایش اول تحت مداخله­ی تحریک ­فراجمجمه­ای (۱۰جلسه ۲۰ دقیقه­ای) قرار گرفتند و گروه آزمایش دوم تحت مداخله­ ی طرحواره­ درمانی(۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه­ای) قرار گرفتند و گروه­ کنترل مداخله­ای دریافت نکردند. داده­ها توسط آزمون تحلیل ­کواریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته­ها: نتایج نشان داد که بین خروجی گروه های آزمایش با گروه کنترل تغییر معنی­داری در اضطراب، درد، کارکرد های اجرایی شناختی از پیش­آزمون به پس­آزمون وجود داشت (۰۵/۰>p) و بین نتایج اثر مداخله­ تحریک مستقیم فراجمجمه­ای در گروه ­آزمایش اول نسبت به اثر طرحواره درمانی در گروه آزمایش دوم اضطراب، درد، انعطاف پذیری شناختی و درجاماندگی کاهش بیشتری یافته است (۰۵/۰>p). نتیجه­گیری: یافته­ های پژوهش حاضر، احتمالا حمایت تجربی بیشتری برای درمان تحریک مستقیم فراجمجمه­ای نسبت به طرحواره درمانی بر زنان مبتلا به اختلال واژینیسموس بود. پیشنهاد می شود با آموزش وسیع تر این درمان ها، آگاهی روانشناسان و روانپزشکان را افزایش داده و باعث کمک به کنترل و درمان هر چه بیشتر این اختلال شود.

کلیدواژه ها:

Transcranial direct current stimulation ، Schema therapy ، Vaginismus ، Anxiety ، Pain ، تحریک جریان مستقیم فراجمجمه ای ، طرحواره درمانی ، واژینیسموس ، اضطراب ، درد