بررسی خصوصیات رویشگاهی گونه ی جاشیر prangos.ferulacea مطالعه ی موردی: بخشی از مراتع شهرستان سنندج

جاشیر یکی از گونه های ارزشمند مناطق کوهستانی می باشد که دارای ارزش حفاظتی ،علوفه ای ، دارویی و صنعتی می باشد بنابراین شناخت شرایط رویشگاه این گیاه برای استفاده در برنامه های اصلاح مرتع دارای اهمیت است. در منطقه مورد مطالعه با بازدید صحرایی از منطقه و با استفاده از نقشه های توپوگرافی با مقیاس 1:50000 و با استفاده از عکس های هوایی و بازدیدهای دقیق میدانی، رویشگاه این گونه مشخص شد. در این تحقیق مطالعات خاکشناسی و اقلیم انجام گرفت. منطقه مورد مطالعه در محدوده ی ارتفاعی 1830 تا 2520 قرار گرفته و با در نظرگرفتن منحنی آمبروترمیک جزء مناطق استپی سرد محسوب میشود و میانگین بارش سالانه 164/458 میلیمتر است. در مطالعات خاکشناسی با توجه به نمونه برداری خاک دو نوع خاک با روش USDA Soil Txonomy 2003 مشخص شد بنامهای Lithic xerorthents ، Typic xerorthents که محل رویش گونه جاشیر بشمار می آیند. رده های مهم موجود خاک منطقه در روش طبقه بندی جامع خاکها آمریکایی رده های انتی سول Entisols و اینسپتیسولز Inceptisols است که رده انتی سول بطور کلی فاقد تکامل پروفیلی بوده و به جزء طبقه سطحی اکریک Ochric فاقد هر گونه افق شناسایی دیگر می باشد که دلیل این امر جوان بودن است. با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق که در منطقه ای با خاکهای جوان و توپوگرافی پرشیب انجام شده ،حضور گونه ی جاشیر می توانند برای اهداف حفاظت خاک و علوفه ای موثر و کارکشا باشد.

کلیدواژه ها:

جاشیر ، خصوصیات رویشگاهی ، مطالعات خاکشناسی ، اقلیم شناسی ، سنندج