رابطه سبک فرزند پروری و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان

خانواده مهمترین محیط اجتماعی است که بر رشد افراد تاثیر می گذارد. در عصر حاضر تعلیم و تربیت و تحصیل بخش مهمی از زندگی افراد را تشکیل می دهد. با توجه به نقش سبک فرزندپروری به عنوان کانون تربیت فرزندان و ارتباط آن با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین شیوه فرزندپروری و خودکارآمدی تحصیلی انجام گردید. روش پژوهش به لحاظ هدف از نوع بنیادی است که در چهارچوب یک طرح همبستگی انجام شد. جامعه ی آماری این پژوهش کلیه ی دانش آموزان پسر دبیرستانی متوسطه دوم شهر تالش در سال تحصیلی ۴۰۲-۱۴۰۱ بودند. ۱۰۰ نفر از دانش آموزان پسر به صورت تصادفی خوشه ای در این پژوهش شرکت کردند و پرسشنامه سبک فرزند پروری بامریند در سال (۱۹۷۳) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینک و مورگان در سال (۱۹۹۹) را تکمیل نمودند. نتایج یا فته ها حاکی از معناداری p<۰/۰۵) ) ارتباط سبک فرزندپروری اقتداری و خودکارآمدی تحصیلی بود. در تحلیل رگرسیون گام به گام سبک فرزند پروری اقتداری پیش بینی قویتری برای خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان بود. نتایج پژوهش نشان داد بین سبک فرزندپروری مقتدرانه و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ارتباط معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان