مقایسه عدم تحمل بلاتکلیفی، خودبیمارپنداری اینترنتی و اضطراب سلامت در افراد مبتلا به اختلال وسواسی - جبری، اضطراب فراگیر، افسردگی و افراد عادی

هدف از پژوهش حاضر مقایسه عدم تحمل بلاتکلیفی، خودبیمارپنداری اینترنتی و اضطراب سلامت در افراد مبتلا به اختلال وسواسی - جبری، اضطراب فراگیر، افسردگی و افراد عادی بود. روش پژوهش حاضر علی- مقایسه ای بود. به منظور انتخاب نمونه از بین بیماران واجد شرایط تعداد ۵۰ نفر مبتلا به اختلال وسواسی – جبری، ۵۰ نفر مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، ۵۰ نفر نیز بیماران مبتلا به اختلال افسردگی در بیمارستان روان پزشکی ۵۰۵ ارتش شهر تهران و همچنین ۵۰ نفر از کارکنان بیمارستان (گروه عادی) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه کوتاه عدم تحمل بلاتکلیفی ، پرسشنامه خودبیمارپنداری اینترنتی و پرسشنامه اضطراب سلامت بود. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس چند متغیره استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین مولفه های عدم تحمل بلاتکلیفی، خودبیمارپنداری اینترنتی و اضطراب سلامت در چهار گروه تفاوت معناداری وجود دارد. بدین صورت که میانگین نمره افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در همه مولفه های عدم تحمل بلاتکلیفی بیشتر از گروه های وسواسی - جبری، افسردگی و افراد عادی بود. همچنین میانگین نمره افراد مبتلا اختلال وسواسی - جبری در همه مولفه های خودبیمارپنداری اینترنتی و اضطراب سلامت بیشتر از گروه های اضطراب فراگیر، افسردگی و افراد عادی بود. نتایج حاکی از اهمیت و ضرورت توجه به عدم تحمل بلاتکلیفی، خودبیمارپنداری اینترنتی و اضطراب سلامت در افراد مبتلا به اختلال وسواسی - جبری، اضطراب فراگیر و افسردگی است.

کلیدواژه ها:

اختلال وسواسی – جبری ، اختلال اضطراب فراگیر ، اختلال افسردگی اساسی ، اضطراب سلامت ، خودبیمارپنداری اینترنتی ، عدم تحمل بلاتکلیفی