بررسی تاثیر یادگیری فعال بر پرورش خلاقیت در دانش آموزان ابتدایی

خلاقیت به عنوان یکی از مهمترین مهارت های قرن بیست و یکم، نقشی کلیدی در حل مسائل، نوآوری و پیشرفت جوامع ایفا می کند. پرورش خلاقیت در دانش آموزان، به ویژه در دوره ابتدایی که بستر شکل گیری شخصیت و هویت آنان است، از اهمیت بسزایی برخوردار است. یادگیری فعال، رویکردی آموزشی است که بر مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری تاکید دارد. با وجود مطالعات متعدد در زمینه تاثیر یادگیری فعال بر خلاقیت دانش آموزان، ابهاماتی در خصوص چگونگی و میزان اثرگذاری این رویکرد آموزشی بر ابعاد مختلف خلاقیت در دانش آموزان دوره ابتدایی وجود دارد. بررسی عمیق تر این موضوع، می تواند به معلمان، برنامه ریزان آموزشی و متولیان امر آموزش در جهت طراحی و اجرای برنامه های آموزشی موثرتر برای پرورش خلاقیت در دانش آموزان ابتدایی یاری رساند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با استفاده از روش های گردآوری اطلاعات شامل مطالعه منابع کتابخانه ای و اسنادی، به بررسی تاثیر یادگیری فعال بر پرورش خلاقیت در دانش آموزان ابتدایی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که یادگیری فعال می تواند تاثیری مثبت و معنادار بر ابعاد مختلف خلاقیت دانش آموزان ابتدایی، شامل تفکر خلاق، خلاقیت عملی و خلاقیت فردی-اجتماعی داشته باشد. با توجه به یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که استفاده از روش های یادگیری فعال در تدریس، می تواند به عنوان راهبردی موثر برای پرورش خلاقیت در دانش آموزان ابتدایی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، خلاقیت ، دانش آموزان ابتدایی ، تفکر خلاق.