بررسی طبیعت و عناصر آن در هنر نگارگری و معماری ۱

برای پی بردن به ارتباط و رابطه بین دو هنر، باید به دنبال مفاهیم ، مضامین و معیارهایی بود که بتواند ارتباط بین آنها را به صورت اصولی و منطقی کشف کند. طبیعت و آفرینش یکی از مهم ترین مضامین اساطیر ایران و جهان است که در تمدنهای کهن و هنر آنها نمود آشکار دارد. منظره نگاری ایرانی با حضور تاثیرگذار خود، اگرچه در نگاه کلی بخشی از بافت روایی و در ارتباط با متن مصور به نظر می رسد، اما نگرش خاصی به طبیعت دارد و جنبه های نمادین به خود می گیرد. بنابراین در پژوهش حاضر به صورت کتابخانه ای ، سعی شده به بررسی طبیعت و عناصر آن از جمله گیاهان، آب و نور در هنر نگارگری و معماری پرداخته شود. با توجه به بررسی های انجام گرفته نتیجه می شود که طبیعت و عناصر قابل رویت آن از جمله گیاهان، آب و نور به عنوان یکی از مهم ترین مضامین کهن همواره مورد توجه هنرمندان از جمله نگارگران و معماران در تمام دوران بودهاند و طبیعت و عناصر آن از جمله گیاهان، آب و نور که همواره حضوری پررنگ در جهت کمک به تصویرسازی و حضوری نمادین جهت رساندان مفاهیم مختلف در هنر نگارگری به عنوان یکی از اجزای اصلی این هنر داشته اند. در هنر باغسازی و معماری نیز همواره حضوری حیاتی ، کاربردی و همچنین نمادین در تمامی دوران داشته اند و در نتیجه یکی از عناصر موثر در ایجاد ارتباطی نزدیک و ناگسستنی در میان هنر نگارگری و معماری در دوران مختلف بوده اند.

کلیدواژه ها:

نگارگری ، معماری ، گیاهان ، آب ، نور