بازشناسی مفهوم هویت در میراث صنعتی ایران "

هویت یک فرایند است نه یک چیز یافت شدنی . هویت شناسنامه فرهنگی است و .هویت قدمتی به بلندای تاریخ است . ارزش معماری بناهای معاصر در گرو میزان پاسخگویی آنها به نیازهای مخاطبین می باشد. در پی گذار از دوران قاجار به پهلوی بنابر نیازهای زندگی نوین عملکردهای جدید به منصه ظهور رسید. یکی از این عملکردها، عملکرهای صنعتی می باشند که در قالب برخی آثار همچون کارخانجات، پایانه ها و پل ها متجلی گشت . سرعت زیاد تحولات این دوران یارای همگامی را از معماران سنتی سلب کرد و گونه ای از معماری نوین را پدید آورد که دارای هویتی متفاوت از هویت معماری سنتی ایران بود. هدف از این مقاله شناسایی مفهوم هویت و شاخصه های آن در میراث صنعتی ایران است و در این راستا برخی از کارخانه های معماری معاصر مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته اند. سوالهای پژوهش عبارتند از: ۱) هویت چیست و نمود آن در میراث صنعتی ایران چگونه است ؟ ۲) ورود صنعت در معماری معاصر ایران چه تاثیری در دگرگونی مفهوم هویت داشته است ؟ روش بکار رفته در این پژوهش برآیندی از روشهای تحلیلی -توصیفی و تاریخی -تفسیری می باشد و روش جمع آوری اطلاعات نیز برآیندی از روشهای کتابخانه ای و میدانی است .نتایج تحقیق حاکی از آن است که ورود صنعت به معماری معاصر ایران موجب دگرگونی مفهوم هویت شده است و با وجود آنکه در ابتدای دوران صنعتی ایران، جهت ساخت بناهای صنعتی از سازههای سنتی استفاده شده است ، اما در مراحل بعدی در حوزه سازه و عناصر و جزییات از معماری غرب تقلید شده است .

کلیدواژه ها:

هویت ، صنعت ، ارزشهای فرهنگی ، معماری معاصر ایران ، میراث صنعتی