مقایسه انگ درونی شده در نوجوانان دارای ناتوانی های جسمی در بالاتنه ، پایین تنه و فلج مغزی

هدف پژوهش حاضر، مقایسه انگ درونی شده در نوجوانان دارای ناتوانی های جسمی در بالاتنه ، پایین تنه و فلج مغزی بود. این پژوهش با طرح نوععلی -مقایسه ای انجام شد. جامعه آماری پژوهش را مددجویان نوجوان دارای ناتوانی جسمی دارای پرونده در اداره بهزیستی شهر رشت تشکیل دادند. نمونه پژوهش ۱۹۴ نفر نوجوان دارای ناتوانی های جسمی (۵۲ نفر بالاتنه ، ۸۸ نفر پایین تنه و ۵۴ نفر فلج مغزی) بود که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل ، مقیاس انگ درونی شده بیماری روانی ریشر و همکاران (۲۰۰۳) بود. برای تجزیه وتحلیل دادهها از تحلیل واریانس یک راهه و چند متغیری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین گروههای ناتوانی جسمی در انگ درونی شده و برخی مولفه های آن تفاوت معنادار وجود دارد. به عبارت دیگر، نوجوانان دارای فلج مغزی، بیگانگی ، تجربه تبعیض و کنارهگیری اجتماعی بیشتری نسبت به گروههای دارای ناتوانی در بالاتنه و پایین تنه داشتند. با توجه به یافته های پژوهش و سطوح بالای انگ درونی شده، به ویژه سطوح بالای تجربه تبعیض ، کنارهگیری اجتماعی و بیگانگی در نوجوانان دارای فلج مغزی پیشنهاد می گردد در مراکز مشاوره و سازمان بهزیستی برنامه ها و کارگاههای آموزشی جهت ایجاد بینش مثبت و کاهش دید منفی به خود، برای نوجوانان دارای ناتوانی جسمی برگزار نمایند.

کلیدواژه ها:

انگ درونی شده ، نوجوان ، ناتوانی جسمی در بالاتنه ، پایین تنه ، فلج مغزی