ازدواج و همسرداری

انسان موجودی است که دارای دو بعد میباشد ۱.مادی و حیوانی ۲.روحی و معنوی، اعمال و رفتار انسان هم تحت تاثیر این دو بعد نیز قرار میگیرد که عبارت است از رفتار های حیوانی و رفتارهای انسانی در واقع این رفتارها در برابر نیاز هایی است که او در زمینه های مختلف پیدا می کند و با این رفتارها به آنها پاسخ می دهد نیازهای انسان هم شامل نیازهای حیوانی و مادی و نیازهای روانی و معنوی، که یکی از راههای پاسخ دادن به این دو نیاز، ازدواج کردن است و این باعث تمایز انسان از سایر موجودات شده است این رفتارها شامل رفتارهای جنسی هم نیز می شود و هم رفتارهای انسانی که زیرمجموعه ای از اخلاق انسانی است.حالا اینکه پاسخ دادن به کدام یک مهمتر است باید بگوییم گرچه رفتارهای جنسی و پاسخ دادن به آن در جای خود دارای اهمیت است اما پایه زندگی نمی تواند قرار بگیرد زیرا آنچه طرفین را بیشتر به هم صمیمی می کند برخورد دو طرف است که اگر این برخورد بر اساس معیار الهی باشد محیطی گرم شکل خواهد گرفت و نوع نگاه ها تغییر می کند و از نگاه انسانی به الهی می پیوندد و اینجا است که خدا به وعده خود عمل می کند و بین زن و شوهر مودت و رحمت برقرار می کند. طبق این سخنان پیشین بر آن شدیم که برای استحکام بیشتر پایه انسانی که زندگیم و صمیمیت بیشتر و زندگی معنوی به شیوه همسرداری اهل بیت رجوع پیدا کنیم شیوه همسرداری حضرت زهرا سلام الله علیها به عنوان الگوی کامل یک زن مسلمان بهترین شیوه برای عملی کردن و استحکام آن در زندگی است که در این مقاله به آن می پردازیم.